تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٦ - كيفر گناهان

چگونه جايى است؟

مراد از آن در اين دنيا آن خوشيها و لذاتى است كه از اعمال حسنه نصيب ما مى‌شود و ما را به زندگى بهتر راه مى‌نمايد.

لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى‌ وَ زِيادَةٌ پاداش آنان كه نيكى مى‌كنند نيكى است و چيزى افزون بر آن.» خداوند براى هر كس كه بخواهد پاداش كردارهاى نيكش را افزون كند زيرا رحمت خدا بر غضبش پيشى دارد و پيش از آن كه شديد العقاب باشد ارحم الراحمين است.

وَ لا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّةٌ نه سيه روى شوند و نه خوار.» يعنى بر چهره ايشان غبار شرمسارى ننشيند و احساس حقارت نكنند.

أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ‌ اينان اهل بهشت‌اند و در آن جاويدانند.» شهوات دنيا تاريكى سراى آخرت است هم چنان كه غرور و استكبار در جهان حقارت و ذلت در آن دنيا را از پى خواهد داشت.

/ ٣٦٦

كيفر گناهان‌

[٢٧] اما كسانى كه مرتكب گناه مى‌شوند گناهشان چون بارى سنگين بر دوش آنان خواهد بود. ولى كيفر هر گناه به قدر همان گناهى است كه مرتكب شده‌اند نه افزونتر و نه كمتر. ولى آنان به سبب گناهى كه مرتكب شده‌اند به مذلت و خوارى خواهند افتاد و در ظلمات گناه خود سرگردان خواهند شد و چنان كه گويى در شبى ظلمانى سرگردانند.

وَ الَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئاتِ جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ‌ و براى آنان كه مرتكب بديها شوند، پاداش هر بدى همانند آن است و خوارى بر آنها چيره مى‌شود. كسى آنها را از خشم خدا نگه نمى‌دارد.» هيچ يك از آنها قادر به رهايى از پاداش گناهى كه مرتكب شده‌اند