تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٦ - صف مقابل مؤمنان

الْأَنْهارُ خالِدِينَ/ ٢٦٨ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‌ خدا از ايشان خشنود است و ايشان نيز از خدا خشنودند برايشان بهشتهايى كه در آنها نهرها جارى است و هميشه در آنجا خواهند بود آماده كرده است. اين است كاميابى بزرگ.»

صف مقابل مؤمنان‌

[١٠١] براى آن كه بدانيم كه پيشى گرفتگان در ايمان تا چه حد در آسمان انسانيت اوج گرفته‌اند و از ميدان جاذبه شهوات خارج گشته‌اند ضرورى است به كسانى كه در مقابل اينان قرار دارند يعنى آن جماعت كه در لجن‌زار نفاق فرو رفته‌اند نظرى بيفكنيم تا به ميزان هبوط آنان در هاويه شوربختى آگاه شويم.

وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرابِ مُنافِقُونَ وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ‌ و گروهى از عربهاى باديه‌نشين كه گرد شما را گرفته‌اند منافق‌اند و گروهى از مردم مدينه نيز در نفاق اصرار مى‌ورزند.» يعنى چشم پوشى از گناهانشان تنها به سبب اهل مدينه يا اهل مكّه بودنشان نيست.

لا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلى‌ عَذابٍ عَظِيمٍ‌ تو آنها را نمى‌شناسى ما مى‌شناسيمشان و دو بار عذابشان خواهيم كرد و به عذاب بزرگ گرفتار مى‌شوند.» علم خدا به آنان براى عذاب كردنشان كافى است. منافق هر چند خود را از انظار مردم مخفى دارد يا خود را از ديدگاه دستگاه رهبرى دور نگهدارد برايش سودى نخواهد كرد، زيرا خداى سبحان اعمال آنها را شماره مى‌كند و به زودى كيفرشان خواهد داد ولى اين كيفر دو بار است يك بار پيش از پرده برافتادن از كارشان، و اين عذاب روحى است. و يك بار بعد از آن و اين عذاب مادى است. با اين همه باز هم عذاب قيامت در انتظار آنهاست.