تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٨ - كانالهاى خبرى در اسلام

بود مخالفت مى‌ورزيدند مردم به آنان خوشبين نبودند از اين رو منافقان مى‌خواستند وضع خود را توجيه كنند.

اولا: ادعا مى‌كردند كه رسول خود از عيب منزه است ولى جمعى دور او را احاطه كرده‌اند و عليه ما به او اخبارى مى‌رسانند پس اگر ما گاهى با او مخالفت مى‌كنيم بيشتر به اين سبب است. قرآن اين ادعا را باطل مى‌سازد كه رسول اللَّه (ص) فقط به اخبارى گوش مى‌دهد كه مصالح مؤمنان را در برداشته باشد.

ثانيا: به خدا سوگند مى‌خوردند تا مگر نفاق خود را توجيه كنند و ادعا مى‌كردند كه مخالفت با ايشان به معنى مخالفت با جامعه مسلمانان نيست. قرآن به آنان پاسخ مى‌دهد كه سزاوارتر اين است كه به صدق نيت و اخلاص عمل خدا را از خود خشنود گردانيد و به اطاعت و تسليم رسول اللَّه.

/ ٢٠٩ قرآن، بيان مى‌دارد كه هر كه از حدود خدا و رسول تجاوز كند و با اوامر الهى مخالفت روا دارد كيفر او جهنم است.

شرح آيات

كانالهاى خبرى در اسلام‌

[٦١] بسيار ديده شده كه مستكبران كه با رهبرى دينى سر مخالفت و عناد دارند، جرئت نمى‌كنند كه شخصيت رهبر را مستقيما مورد حمله قرار دهند، زيرا اگر چنين كنند كسى گوش به حرفشان نخواهد داد، پس به عيبجويى از اطرافيان او مى‌پردازند و مى‌گويند: بلى خود او مردى ساده‌دل است يا انسانى است نيك نفس و اين دستياران و نزديكان او هستند كه از آن سادگى و خوش قلبى او بر ضد مردم سوء استفاده مى‌كنند منافقان نيز چنين ادعاهايى داشتند. البته مردم بصير و بينا مى‌دانند كه منظور اينان از اين گونه القائات انتقاد از خود رهبر است و در واقع اعلان جنگ به او داده‌اند و از راه نشر و اشاعه اين گونه دروغها او را مى‌آزارند.

وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ‌ بعضى از ايشان پيامبر را مى‌آزارند و مى‌گويند كه او به سخن هر كس گوش مى‌دهد.»