ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٤٥ - بحث روايتى(رواياتى كه در باره شان نزول آيه أ فرأيت الذي كفر وارد شده و بيان ضعف و عدم انطباق آنها با آيات)

نقطه ضعف چهارم اينكه اگر شان نزول آيه آن بود، جا داشت بگويد: به زودى در بهشت يا در آخرت صاحب اموال و فرزندان مى‌شوم تا خباب منظورش را بفهمد و به اشتباه نيفتد، ولى آيه شريفه مطلق آمده.

نقطه ضعف پنجم اين است كه جواب چنين پاسخى اين است كه بفرمايد:(كَلَّا سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا ...)، نه اينكه بفرمايد:(أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً) زيرا اين جواب به هيچ وجه جواب او نيست، چون عاص بن وائل كه مى‌خواسته خباب را الزام كند، الزام كردنش متوقف بر علم به درستى و راستى عقيده خباب نبود، بلكه غالبا با علم به دروغ هم جمع مى‌شود، بله توقف بر علم و اعتقاد خصم (خباب) به آن عقيده و يا به لوازم آن هست، و با اين حال چطور قرآن كريم در پاسخ او مى‌فرمايد:

مگر او از غيب خبر دارد يا با رحمان عهدى بسته است؟ .

اين را هم بايد دانست كه در ذيل جمله‌(وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ ...) اخبارى از رسول خدا و ائمه اهل بيت (عليهم افضل الصلاة) وارد شده كه ما آنها را در جلد سيزدهم اين كتاب در يك بحث روايتى در ذيل آيه ٤٦ از سوره كهف نقل كرديم.