ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٣٩ - بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيات و سبح بحمد ربك و و لا تمدن عينيك و )

و قمى نيز آن را در تفسير خود به طور رفع آورده‌[١]. و تقييد نه ماه مبنى بر رفتارى است كه راوى از عمل رسول خدا ٦ مشاهده كرده نه اينكه راوى خواسته باشد تاريخ و تحديد آن را معين كرده باشد، به دليل روايتى كه شيخ در امالى به سند خود از ابى الحميراء روايت كرده كه گفت من چهل صبح شاهد رفتار رسول خدا ٦ بودم كه مى‌آمد درب خانه على و فاطمه و دو طرف چهار چوبه درب را مى‌گرفت و مى‌فرمود:

سلام بر شما اهل بيت و رحمت و بركات خدا بر شما، نماز،! خدا رحمتتان كند، خدا مى‌خواهد پليدى را از شما اهل بيت برداشته آن طور كه خود مى‌داند تطهيرتان كند[٢].

و ظاهر روايت اين است كه آيه شريفه در مدينه نازل شده است و حال آنكه تا آنجا كه من ياد دارم احدى اين را نگفته و شايد مراد بيان اين معنا باشد كه رسول خدا ٦ در مدينه اين كار را مى‌كرد تا به آيه شريفه كه در مكه نازل شده عمل كرده باشد هر چند كه اين احتمال هم از لفظ آيه بعيد است.

ولى روايت قمى كه قبلا بدان اشاره كرديم اين احتمال را تاييد مى‌كند، چون در آن آمده: پس همواره اين عمل را همه روزه انجام مى‌داد، حتى زمانى هم كه به مدينه آمد، تا از دنيا رفت ، و داستان امر فرمودنش اهل بيت را به نماز، به طرق ديگرى غير آنچه آورديم نيز روايت شده.

و در الدر المنثور است كه ابو عبيد و سعيد بن منصور و ابن منذر و طبرانى، در كتاب اوسط، و ابو نعيم در حليه، و بيهقى در كتاب شعب الايمان، به سند صحيح از عبد اللَّه بن سلام روايت كرده‌اند كه گفت: رسول خدا ٦ وقتى خاندانش دچار شدت تنگى مى‌شدند، دستورشان مى‌داد به نماز و اين آيه را تلاوت مى‌كرد:(وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ ...)[٣].

مؤلف: اين معنا از احمد در كتاب زهد، ابن ابى حاتم، و بيهقى در شعب الايمان، نيز از ثابت از آن جناب روايت شده‌[٤] و بنا بر اين روايت، مراد از تسبيح معنايى وسيع‌تر از معناى لغوى آن است.

[١] تفسير قمى، ج ٢، ص ٦٧.

[٢] امالى

[٣] ( ٣، ٤) الدر المنثور، ج ٤، ص ٣١٣.

[٤] ( ٣، ٤) الدر المنثور، ج ٤، ص ٣١٣.