ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٦٠ - بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيه ما يأتيهم من ذكر من ربهم محدث و فسئلوا أهل الذكر و )

خود رسول مى‌پذيرفتند.

و در روضه كافى گفتارى از على بن الحسين (ع) در موعظه و زهد در دنيا نقل كرده كه در آن فرموده خداى تعالى رفتارى را كه در حق ستمكاران اهل قراى گذشته مسلوك داشت به گوش شما خوانده آنجا كه فرمود:(وَ كَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْيَةٍ كانَتْ ظالِمَةً) كه مقصودش از قريه، اهل قريه است و لذا دنبالش فرمود:(وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِينَ) آن گاه فرمود:(فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ) يعنى فرار مى‌كنند و نيز فرمود:( لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى‌ ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ‌) فلما اتاهم العذاب‌(قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ فَما زالَتْ تِلْكَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصِيداً خامِدِينَ ) و به خدا سوگند كه اين آيه شريفه موعظه مهمى است براى شما و شما را اگر پندپذير باشيد و بترسيد تخويف مى‌كند[١].

[١] روضه كافى، ج ٨ ص ٧٤.