عبادت قرار می‌دهد چون غیر از این ممکن نیست . مثالی عرض می‌کنم : شما در کجای دنیا و در چه مکتبی از مکاتب دنیا سراغ دارید که مجرم با پای خودش برای مجازات بیاید ؟ همیشه کار مجرم‌ اینست که از مجازات فرار می‌کند . تنها قدرتی که مجرم را با پای خودش و به اختیار و اراده خودش بسوی مجازات می‌کشاند ، قدرت ایمان است ، غیر ازاین چیز دیگری نیست . ما وقتی به صدر اسلام نگاه می‌کنیم ، نمونه‌های‌ زیادی در این مورد می‌بینیم . البته اینکه می‌گویم در صدر اسلام ، نه اینکه‌ در غیر صدر اسلام نمونه نداریم ، خیر در غیر صدر اسلام هم به هر اندازه که‌ ایمان بوده نمونه‌اش هم هست . اسلام برای مجرم مجازات معین کرده است ، مثلا برای شرابخوار و زناکار و دزد مجازات معین کرده است . از طرف دیگر در اسلام اصلی هست و آن اینکه : « الحدود تدرا بالشبهات » یعنی حدود با اندک شبهه‌ای دفع می‌شود . اسلام هرگز قاضی و حاکم را مکلف نمی‌کند که برود تجسس و تحقیق بکند تامجرم را پیدا کند ، بلکه در دل مجرم نیروئی می‌گذارد که خودش برای مجازات بیاید . در زمان پیامبر اکرم و در زمان امیرالمؤمنین چه بسیار اتفاق افتاده است که کسی خودش آمده حضور پیغمبر یا امام وگفته است : یا رسول الله ! ( یا امیرالمؤمنین ! ) من فلان جرم‌ رامرتکب شده‌ام ، مرا مجازات کن ، من آلوده هستم مرا پاک کن . شخصی آمد خدمت رسول اکرم و گفت : یا رسول الله ! من زنا کرده‌ام ، مرا مجازات کن . چون در اینجور مسائل آن شخص چهار بار باید اقرار بکند ویک‌ بار کافی نیست ، پیغمبر می‌فرماید : « لعلک قبلت »