گفتارهای معنوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٢
داشته باشید ، تسبیحی برای ذکر گفتن داشته باشید ، وقتی که وضو میگیرید اینقدر با عجله و شتاب نباشد . ما ادعا میکنیم که شیعه علی هستیم ، شیعه علی که با اسم نمیشود برادر ! آن کسی که وضوی علی را شرح داده است میگیود : علی بن ابیطالب آمد وضو بگیرد . تا دست به آب برد ( آن استحباب اولی که انسان دستش را میشوید ) گفت : « بسم الله و بالله ، اللهم اجعلنی من التوابین و اجعلنی من المتطهرین » بنام تو و به تو ، خدایا مرا از توبه کاران قرار بده ، مرا از پاکیزگان قرار بده . در دوشب گذشته راجع به توبه بحث کردم و گفتم توبه یعنی پاکیزه کردن خود . علی ( ع ) وقتی سراغ آب میرود ، چون آب رمز طهارت است به یاد توبه میافتد . دستش را که تمیز میکند به یاد پاکیزه کردن روح خودش میافتد . به ما میگوید وقتی با این آب ، با این طهور ، با این مادهای که خدا آنرا وسیله پاکیزگی قرار داده اس مواجه میشوی . وقتی سراغ این ماده میروی ، چشمت به آن میافتد و دستت راب ا آن میشوئی و پاکیزه میکنی ، بفهم که یک پاکیزگی دیگری هم هست و یک آب دیگری هم هست که آن پاکیزگی ، پاکیزگی روح است و آن آب ، آب توبه است . میگوید علی ( ع ) دستهایش را که شست ، روی صورتش آب ریخت و گفت « اللهم بیض وجهی یوم تسود فیه الوجوه و لا تسود وجهی یوم تبیض فیه الوجوه » ، صورت را دارد میشوید وبر حسب ظاهر نورانی میکند . خوب ! وقتی که صورتش را با آب میشوید براق میشود ولی علی که به این قناعت نمیکند ، اسلام هم به این قناعت نمیکند . این خوب است و باید هم