نوشته‌اند پیغمبر اکرم در مدینه از محلی عبور می‌کرد . گروهی از جوانان‌ مشغول زور آزمایی بودند به این ترتیب که سنگ بزرگی را بلند می‌کردند ( مثل اینهائی که هالتر بر میدارند ) تا ببینند چه کسی بهتر می‌تواند آنرا بلند کند . خوب ، این هم مثل همه مسابقات احتیاج به داور دارد چون گاهی‌ دونفر وزنه را نزدیک به یکدیگر بر میدارند . وقتی پیغمبر اکرم آمد از آنجا بگذرد ، جوانان گفتند هیچ داوری بهتر از پیغمبر نیست . یا رسول‌ الله ! شما اینجا بایستید ومیان ما داوری کنید که کدامیک از ما بهتر وزنه را بلند می‌کنیم . پیامبر ( ص ) قبول کرد . آنها مشغول شدند . آخر کار پیغمبر فرمود می‌خواهید بگویم از همه شماقویتر ونیرومندتر کیست ؟ بله‌ یا رسول الله ! فرمود : از همه شما قویتر و نیرومندتر آن کسی است که‌ وقتی به خشم می‌آید ، خشم بر او غلبه نکند بلکه او بر خشمش غلبه کند وخشم‌ او را در راهی که رضای خدا نیست ، نیندازد ، بر خشم خودش مسلط شود ، وآنگاه که از چیزی خوشش می‌آید ، آن خوش آمدن ، او را به غیر رضای خدا نیندازد و بتواند بر رضای خودش ، بر میل و رغبت خودش مسلط شود . یعنی‌ پیامبر آن زور آزمایی بدنی را فورا تحلیل و تبدیل به یک مسابقه روحی کرد و مسئله قوت بازو را روی قوت اراده [ تحلیل نمود ] گفت البته این هم‌ یک کاری است ، کنکه بازویش قویتر است ، مردتر است اما مردی فقط به‌ زور بازو نیست . زور بازو یکی از نشانه های کوچک آنست . اساس مردی در قوت اراده است . ملای رومی می‌گوید :

وقت خشم و وقت شهوت مرد کو

طالب مردی چنینم کو به کو