بنده خود و مال خدا را مال خود حساب می‌کنند و در دین خدا هم آنچه‌ بخواهند بدعت ایجاد می‌کنند . پس این مطلب هم درست که آزادی اجتماعی‌ مقدس است . اما نوع دیگر آزادی ، آزادی معنوی است . تفاوتی که میان مکتب انبیاء و مکتبهای بشری هست در اینست که پیغمبران آمده‌اند تا علاوه بر آزادی‌ اجتماعی به بشر آزادی معنوی بدهند ، و آزای معنوی است که بیشتر از هر چیز دیگر ارزش دارد . تنها آزادی اجتماعی مقدس نیست بلکه آزادی معنوی‌ هم مقدس است و آزادی اجتماعی بدون آزادی ، معنوی میسر و عملی نیست و اینست درد امروز جامعه بشری که بشر امروز می‌خواهد آزادی اجتماعی را تأمین کند ولی به دنبال آزادی معنوی نمی‌رود ، یعنی نمی‌تواند ، قدرتش را ندارد ، چون آزادی معنوی را جز از طریق نبوت ، انبیاء ، دین ، ایمان و کتابهای آسمانی نمی‌توان تأمین کرد . حال ببینیم آزادی معنوی یعنی چه ؟ انسان یک موجود مرکب و دارای قوا و غرائز گوناگونی است ، در وجود انسان هزاران قوه نیرومند هست ، انسان‌ شهوت دارد، غضب دارد، حرص و طمع دارد، جاه طلبی و افزون طلبی دارد. در مقابل، عقل دارد، فطرت دارد، وجدان اخلاقی دارد . انسان از نظر معنا ، از نظر باطن و از نظر روح خودش ممکن است یک آدم آزاد باشد و ممکن هم هست‌ یک آدم برده و بنده باشد ، یعنی ممکن است انسان بنده حرص خودش باشد ، اسیر شهوت خودش باشد، اسیر خشم خودش باشد، اسیر افزون طلبی خودش باشد و ممکن است از همه اینها آزاد باشد . گفت :