در آن است . وضوئی که اینقدر با خواست و خواهش و توجه توأم باشد ، یکجور قبول می‌شود و وضوئی که ما می‌گیریم جور دیگر . پس نماز را نباید استخفاف کرد ، نباید سبک شمرد ، نباید انسان کوشش بکند که در نماز فقط به واجباتش قناعت بکند و بگوید خوب ، برویم ببینیم فتوای مرجع تقلید چیست ؟ آیا می‌گوید سه تا سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله‌ اکبر باید گفت یا یکی هم کافی است ؟ خوب مجتهد باید فتوایش را بگوید . مجتهد می‌گوید یکی هم کافی است ، احتیاط مستحبی این است که سه تا گفته‌ شود . دیگر ما نباید بگوئیم حالا که گفته‌اند یکی کافی است ما هم یکی‌ بیشتر نمی‌خوانیم . این فراز از نماز است . ما باید طوری باشیم که وقتی‌ هم که مجتهد بما می‌گوید یکی واجب است و دو تای دیگر مستحب ، بگوئیم ما مغتنم می‌شماریم و آن دو تای دیگر را هم می‌گوئیم . روزه را هم نباید استخفاف کرد ، سبک شمرد . بعضی روزه را به شکلی‌ می‌گیرند ( حالا این شوخی است که من می‌کنم ) که العیاذ بالله اگر من بجای‌ خدا بودم اصلا روزه اینها را قبول نمی‌کردم . من افرادی را سراغ دارم که‌ اینها در ماه رمضان شب تا صبح را نمی‌خوابند ، اما نه برای اینکه عبادت‌ کنند ، بلکه برای اینکه مدت خوابشان پر نشود . تا صبح هی چای می‌خورند و سیگار می‌کشند . اول طلوع صبح که شد نمازشان را می‌خوانند ومی‌خوابند ، چنان‌ بیدار می‌شوند که نماز ظهر و عصر با عجله بخوانند و بعد بنشینند سر سفره‌ افطار . آخر این چه روزه‌ای شد ؟ ! آدم شب تا صبح را نخوابد برای اینکه‌ در حال روزه حتما خواب باشد و رنج روزه را احساس نکند . آیا این‌ استخفاف