گفتارهای معنوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٧
میگیریم ! توبه نمیکنیم و نماز میخوانیم ! توبه نمیکنیم و به حج میرویم ! توبه نمیکنیم و قرآن میخوانیم ! توبه نمیکنیم و ذکر میگوئیم ! توبه نمیکنیم و در مجالس ذکر شرکت میکنیم ! بخدا قسم اگر شما یک توبه بکنید تا پاک بشوید وبعد یک شبانه روز نماز بخوانید با حالت توبه و پاکی ، همان یک شبانه روز به اندازه ده سال شما را جلو میبرد و به مقام قرب پرودگار میرساند . سوراخ دعا را گم کردهایم ، راهش را بلد نیستیم . شخصی آمد خدمت امیرالمؤمنین علی ( ع ) استغفار کرد . او هم مثل ما خیال میکرد توبه کردن ، گفتن استغفر الله ربی و اتوب الیه است واگر ( غ ) اش را هم خیلی غلیظ بگوئیم دیگر توبه ما خیلی بهتر است . علی ( ع ) فهمید این بدبخت چقدر گمراه است . کم اتفاق میافتاد که اواینجور حدت به خرج بدهد و با لحن تندی سخن بگوید ولی اینجا با لحن تندی سخن گفت ، فرمود : « ثکلتک امک ، ا تدری ما الاستغفار ؟ الاستغفار درجة العلیین » ای خدا مرگت بدهد ، ای مادرت بعزایت بنشیند ! آیا تومیدانی استغفار چیست ؟ استغفار درجه مردمان بلند مرتبه است . استغفار ، حالت توبه و یک حالت مقدس است ، یک جو مقدس وپاک است . شما حالت توبه را پیدا بکنید ، واقعا توبه بکنید ، بعد خودتان را در یک جو و فضای مقدس میبینید ، احساس میکنید که لطف وعنایت الهی بر روح شما سایه افکنده است ، احساس میکنید گروهی از فرشتگاه دور شما را گرفتهاند ، پاک میشوید ، چون در حالت توبه انسان خود بینی را از دست میدهد ، خود را ملامت میکند وگناهان خویش را در نظر میگیرد .