نصیب شما می‌شود . تاریخ نشان می‌دهد افراد عالمی که مخصوصا بعد از دوران پختگی به مسافرت‌ پرداخته و برگشته‌اند ، کمال و پختگی دیگری داشته‌اند شیخ بهائی در میان‌ علما امتیاز خاصی دارد ، مردی جامع الاطراف و ذی فنون است . در میان‌ شعرا نیز سعدی شاعریست همه جانبه که در قسمتهای مختلف شعر گفته است . یعنی دائره فهم سعدی دائره وسیعی است . شعر او به حماسه و غزل عرفانی و اندرز و نوع دیگر اختصاص ندارد ، در همه قسمتها هم در سطح عالیست . سعدی مردیست که مدت سی سال در عمرش مسافرت کرده است . این مرد یک‌ عمر نور ساله کرده که سی سال‌ن به تحصیل گذشته ، بعد از آن در حدود سی سال‌ در دنیا مسافرت‌کرده است . و سی سال دیگر دوره کمال و پختگی او بوده که‌ به تألیف کتابهایش پرداخته است . گلستان و بوستان همه بعد از دوران‌ پختگی اوست . به همین دلیل سعدی یک مرد نسبتا کامل و پخته‌ای است . در بوستان می‌گوید :

در اقصای عالم بگشتم بسی

بسر بردم ایام با هرکسی

زهر گوشه‌ای توشه‌ای یافتم

زهر خرمنی خوشه‌ای یافتم

در داستانهای گلستان و بوستان جملاتی از این قبیل می‌گوید که در جامع‌ بعلبک بودم چنین شد ، در کاشغر بودم چنان شد ( بعلبک کجا و کاشغر کجا ! ) در کاشغر با کودکی مصادف شدم که نحو می‌خواند به او گفتم :

طبع ترا تا هوس نحو شد

طاقت وصبر از دل ما محو شد