گفتارهای معنوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٢
پشت سر . حتی حق نداری سرت را به این طرف یا آن طرف کج و راست بکنی ، در یک حالت خبر دار باید بایستی . خنده و گریه چطور ؟ ابدا . خوردن و آشامیدن چطور ؟ ابدا . میگوید هیچیک از اینها با روح عبادت منافات ندارد ، بیاد خدا هستم در ضمنخنده ام میگیرد ، میخواهم بخندم ، گریهام میگیرد ، میخواهم بگریم یا در بین نماز چیزی بخورم . خیر ، تو در همین مدت کم باید تمرین بکنی ، تا بر شکمت مسلط بشوی ، بر خندهات مسلط بشوی ، بر گریهات مسلط بشوی ، بر بی انضباطی خودت مسلط بشوی . اینها یک سلسله مسائل اجتماعی است ولی عبادت است ، چون عبادت در اسلام جزء برنامه تربیتی است . عبادت بدون رعایت این اصول پذیرفته نیست . طمأنینه چطور ؟ این هم واقعا عجیب است . بنده در حال نماز وقتی حمد و سوره را میخوانم ، همه آن شرایط را رعایت میکنم اما خودم را تکان میدهم ، یک پایم را بر میدارم ، یک پای دیگر را میگذارم خودم را بطرف راست و چپ حرکت میدهم . میگوید این نماز تو باطل است . در رکوع یا سجود هی خودم را حرکت میدهم ، پاهایم یا دستم را حرکت میدهم . این نماز تو باطل است ، باید با آرامش ، باطمأنینه نماز بخوانی یعنی وقتی میایستی و میخواهی بگوی ( الله اکبر ) تا بدنت قرار نگرفته است نباید بگوئی ( الله اکبر ) ، اگر در حال حرکت بگوئی ( الله اکبر ) باطل است . باید آرام بگیری بعد بگویی ( الله اکبر ) بعد اگر خواستی خودت را تکان بدهی تکان بده اما حرفی نزن ، ذکری نگو . اگر فرضا پایت درد میکند یا عضو دیگری از تو ناراحت است ، سکوت کن ، راحت بگیر ، استقرار که پیدا کردی بگو « بسم الله الرحمن »