آنها را از یاد خدا هرگز باز نمی‌دارد . نمی‌گوید مردانی که تجارت نمی‌کنند . اسلام نیامده است که به مردم بگوید معامله نکنید ، تجارت نکنید ، بر عکس تشویق کرده است که کار کنید ، کسب کنید ، معامله کنید ، تجارت‌ کنید . می‌فرماید مردانی که خرید و فروش می‌کنند ، تجارت می‌کنند ، کسب‌ می‌کنند ، مشاغل زندگی دارند ولی در حالی که همه اینها را دارند ، آنی ، هم از خدا غافل نیستند ، پشت ترازوی عطاری و بقالی خودش است و دائما هم مشغول حرف زدن ومکالمه و جنس تحویل دادن و پول گرفتن است ، اما چیزی راکه هرگز فراموش نمی‌کند خداست ، خدا همیشه در ذهنش هست . اگرکسی دائم الحضور باشد ، همیشه خدا در نظرش باشد ، طبعا هیچوقت گناه‌ نمی‌کند . البته ما یک چنین دائم الحضوری غیر از معصومین ( ع ) نداریم ، معصومین یعنی کسانی که هیچوقت فراموش نمی‌کنند که خدائی دارند . مثالی برایتان عرض کنم : آیا هیچ برای شما اتفاق افتاده است که‌ دستتان را در آتش ببرید یا بروید در آتش ؟ حالا اگر تشخیص ندهید مسئله‌ دیگری است . در تمام عمر یک بار هم اتفاق نمی‌افتد که ما و شما اراده‌ بکنیم که خودمان را توی آتش بیندازیم مگر وقتی که بخواهیم خود کشی بکنیم‌ . چرا ؟ برای اینکه علم مایه سوزندگی آتش ، علم ما به اینکه اگر توی‌ آتش بیفتیم قطعا خواهیم مرد ، یک علم قطعی یقینی است وتا آتش را می‌بینیم ، آن علم در ذهن ما حاضر می‌شود و لحظه‌ای غفلت نمی‌کنیم . لهذا ما از اینکه خودمان را در آتش بیندازیم ، معصومیم ، یعنی آن علم و یقین و ایمانی که ما به سوزندگی آتش داریم همیشه جلوی ما را از اینکه خودمان را توی آتش بیندازیم می‌گیرد .