گفتارهای معنوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٠

ما در آیات زیادی از قرآن عبارت « هاجروا و جاهدوا » را می‌بینیم‌ « والذین امنوا وهاجروا وجاهدوا فی سبیل الله والذین اووا و نصروا اولئک‌ هم المؤمنون حقا »[١] . مسلمین صدر اسلام دو گروه را تشکیل می‌دادند ، گروهی بنام مهاجرین خوانده می‌شدند وگروه دیگر بنام انصار . انصار ، ساکنان مدینه و مهاجرین ، مسلمانان و مؤمنانی بودند که برای نجات ایمان‌ خود شهر و دیار خویش را رها کرده و به مدینه آمده بودند . هجرت نیز مانند جهاد در اسلام یک حکم نسخ نشدنی ورکنی از رکان اسلام وحکمی همیشه‌ زنده است ، یعنی همیشه ممکن است شرائطی پیش بیاید که وظیفه یک مسلمان‌ هجرت باشد . برای اینکه بعضی از اشتباهات که احیانا ممکن است در دو طرف‌رخ بدهد ، از بین برود ، مطلبی را در موضوع هجرت و نیز جهاد عرض‌ میکنم .
از هجرت و همچنین از جهاد تعبیر وتفسیر دیگر هم شده است و آن اینکه‌ از هجرت ، تعبیر به هجرت از گناهان می‌شود . « المهاجر من هجر السیئات‌» [٢] مهاجر کسی است که از گناهان هجرت کند و دوری گزیند . آیا این‌ تعبیر و تفسیر درست است یا نه ؟ مثلا کسی که به گناه آلودگی دارد ، اگر از آن گناه دست شست کناره گیری کرد و دور شد ، نوعی مهاجر است چون از گناه دوری جسته است . با این منطق همه توبه کاران دنیا مهاجر هستند .
چون یکمرتبه گناه و سیئه را کنار گذاشته و از آن هجرت کرده‌اند ، نظیر فضیل بن عیاض و بشر حافی .
فضیل بن عیاض مردی است که در ابتدا دزد بود . بعد تحولی در