ایمان ، برای انسان تاج افتخار است که بر سر می‌گذارد و برای یک مرد مانند آن گردنبندی است که یک زن جوان به گردن خود می‌آویزد . زینت است‌ ، زیور است . « کانی باوصالی تتقطعها عسلان الفلوات بین النواویس و کربلا » . ایها الناس ! الان از همینجا گویا به چشم خودم می‌بینم که در آن‌ سرزمین چگونه آن گرگهای بیابانی ریخته‌اند و می‌خواهند بند از بند من جدا کنند . « رضی الله رضانا اهل البیت » . ما اهل بیت از خودمان رضایی‌ نداریم ، رضای ما رضای اوست . هر چه او بپسندد ما آن رامی‌پسندیم . او برای ما سلامت بپسندد ، ما سلامت را می‌پسندیم . بیماری بپسندد ، بیماری‌ می‌پسندیم . سکوت بپسندد ، سکوت می‌پسندیم . تکلم بپسندد ، تکلم . سکون‌ بپسندد ، سکون . تحرک بپسندد ، تحرک . گفت :

قضایم ، اسیر رضا می‌پسندد

رضایم بدانچه قضا می‌پسندد

چرا دست یازم چرا پای کوبم

مرا خواجه بی دست و پا می‌پسندد

« کانی باوصالی تتقطعها عسلان الفلوات بین النواویس و کربلا » .
در جمله آخر ، هجرت خودش را اعلام می‌کند : « من کان فینا باذلا مهجته و موطنا علی لقاء الله نفسه فلیرحل معنا فانی راحل مصبحا انشاء الله » [١].
هر کسی که کاملا آماده است که خون قلبش را هدیه کند ( ما در این راه یک‌ هدیه بیشتر نمی‌خواهیم ) ، هر کسی حاضر است با من هم آواز باشد و مانند من که هدیه‌ام خون قلبم است در این راه ، چنین هدیه‌ای برای خدای خودش‌ بفرستد ، چنین هدیه‌ای در راه خدای خودش بدهد ، چنین آمادگی دارد ، آماده‌ یک مهاجرت باشد ، آماده

[١] لهوف ص . ٥٣