مجاهد . او خانه و شهر و دیار خودش را رها کرده و پشت سر گذاشته است‌ همچنان که موسی بن عمران مهاجر بود . موسی بن عمران هم شهر و دیارش را که مصر بود پشت سر گذاشت تا به مدین رسید ولی او فقط مهاجر بود نه‌ مجاهد . ابراهیم مهاجر بود انی ذاهب الی ربی شهر و دیار و وطن خودش‌ بابل را رها کرد و رفت . حسین بن علی امتیازی که دارد اینست که هم‌ مهاجر است و هم مجاهد . مهاجرین صدر اسلام در ابتدا که مهاجر بودند هنوز مجاهد نبودند و دستور جهاد برای آنها نرسیده بود . آنها فقط مهاجر بودند . بعدها که دستور جهاد رسید این مهاجرین تبدیل به مجاهدین هم شدند . اما کسی که از روز اول هم مهاجر بود و هم مجاهد وجود مقدس حسین بن علی ( ع ) بود . فقد وقع اجره علی الله پیغمبر اکرم در عالم رؤیا به او فرموده بود حسینم ! مرتبه و درجه‌ای هست که تو به آن مرحله و درجه نخواهی رسید مگر از پلکان شهادت بالا بروی ، مهاجرا الی الله و رسوله . در حدود بیست و سه چهار روز عملا حسین بن علی در حال مهاجرت بود . از آن روزی که از مکه‌ حرکت کرد ، روز هشتم ماه ذی الحجه تا روزی که به سرزمین کربلا رسید و آنجا بار اندازش بود و خرگاه خودش را در آنجا فرود آورد . آن روزی که‌ از مکه حرکت کرد وآن خطبه معروفی را که نقل کرده‌اند خواند ، هجرت‌ وجهادش راتوأم با یکدیگر ذکر کرد : « خط الموت علی ولد آدم مخط القلادش علی جید الفتاش و ما اولهنی الی اسلافی اشتیاق یعقوب الی یوسف » ایها الناس ! مرگ برای فرزند آدم زینت قرار داده شده است آنچنانکه یک‌ گردنبند برای یک زن جوان زینت است . مرگ ترسی ندارد ، مرگ بیمی‌ ندارد . شهادت در راه خدا و در راه