راستی هم روی علل ظاهری هیچ دلیل ندارد که بد بین نباشیم ، باید هم بدبین‌ باشیم . نباید امیدوار باشیم که بچه‌های ما یک عمر طبیعی و عادی بکنند و بچه‌های خودشان را ببینند .
امروز می‌بینیم بشر به کره ماه می‌رود . به خود فکر می‌کنیم که کم کم آنجا سکونت می‌کند و اگر جنونی به کله‌اش بزند ، از آنجا زمین را منهدم می‌کند . تنها یک چیز است و آن الهامی است که ما از دین می‌گیریم : « الذین‌ یؤمنون بالغیب »می‌گوئیم البته درگذشته برای بشریت به مقیاسهای کوچک ، مقیاسهای قبیله‌ای ، کشوری ، مقیاسهای کمی بزرگتر ، اقلیمی ، از این‌ خطرات پیش آمده ولی جهان را صاحبی باشد خدا نام . خداوند به یک‌ وسیله‌ای آنرا حفظ کرده است . وقتی هم که خطر به میاس جهانی بوود آید باز لطف الهی از عالم گرفته نمی‌شود . چه حرف خوبی می‌زند گاندی ، می‌گوید : اروپا آکنده است از جنون ونبوغ با هم ، نوابغشان هم مجونند ، نبوغهای‌ توأم با جنون دارند .
از نظر منطق دین ، از نظر « الذین یؤمنون بالغیب » ، از نظر منطق‌ خبرهائی که از طریق دین گرفته‌ایم نه از روی اصول ظاهر ، می‌گوئیم خیالمان‌ از این جهت که بشریت بکلی نیست ونابود بشود راحت است ، هر چه در گذشته بوده است مقدمه‌ای بوده برای آنچه که در آینده پیش می‌آید . ما آینده‌ای پیش رو داریم که در آن به تعبیر اسلام عقلها کامل می‌شود . حدیث‌ دارد که خداوند ( نمی‌گوید امام زمان ) در آن دوره دست لطف خودش را بر سربندگان می‌گذارد « حتی کملت عقولهم » [١] و

[١] منتخب الائر ، ف ٧ ، ب ١٢ ، ح . ١