گفتارهای معنوی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٤

و پیروز باشید ، آنوقت زنده هستید . ولی اگر مغلوب دشمن باشید و زنده‌ باشید بدانید که مرده‌اید .
اینطور علی ( ع ) روح عزمت وکرامت را در اصحاب خود دمید . در این‌ زمینه ها جمله‌های دیگری از امیرالمؤمنین هست که قسمتهایی از آنها را برای شما عرض می‌کنم . بطور کلی امیرالمؤمنین تمام اخلاق دنیه راروی حساب‌ پستی نفس می‌گذارد . یعنی ریشه همه اخلاق رذیله را دنائت می‌داند مثلا درباب غیبت می‌گوید : « الغیبة جهد العاجز » [١] بیچاره‌ها ، ناتوانها ، ضعیف همتها ، پستها غیبت می‌کنند . یک مرد ، یک شجاع ، یک آدمی که‌ احساس کرامت و شرافت در روح خودش می‌کند اگر از کسی انتقادی دارد جلوی‌ رویش می‌گوید یا حد اقل جلوی رویش سکوت می‌کند . حالا اینکه بعضی مداحی و تملق می‌کنند مطلب دیگری است . پشت سر که میشود ، شروع می‌کند به بدگوئی‌ و غیبت کردن . می‌گوید این منتهای همت عاجزان است ، اراده ناتوانان‌ است ، از پستی است ، از دنائت است . آدمی که احساس شرافت می‌کند ، غیبت نمی‌کند . « ازری بنفسه من استشعر الطمع و رضی بالذل من کشف ضره و هانت علیه نفسه من امر علیها لسانه » [٢] ، آن کسی که طمع به دیگران‌ را شعار خود قرار داده ، خودش را کوچک و حقیر کرده است ، خودش را پستتر کرده است یعنی آدمی که احساس عظمت می‌کند ، محال است که به‌ دیگران طمع ببندد . آنکسی که رنج وناراحتی خود را برای دیگران بازگو می‌کند ، باید بداند که تن