٢٤٧٤.امام صادق عليه السلام ـ در دعايى كه به ابو يحيى آموخت تا آن را در شب ني: بار خدايا! از كَرَم خويش ، بهره هاى فراوانت را نصيب من گردان . از كيفر تو ، به بخشش تو پناه مى برم . گناهانى را كه خلق را از من دور مى كند و روزى را بر من تنگ مى گردانَد ، بيامرز تا رضايت تو را به درستى جلب كنم و از دَهِش بسيار تو برخوردار شوم و از نعمت هاى سرشار تو بهره مند گردم ؛ زيرا به حريم تو پناه آورده ام و خود را در معرض كَرَم تو قرار داده ام ، و از كيفر تو به گذشتت ، و از خشم تو به بردبارى ات پناهنده گشته ام . پس آنچه را از تو درخواست كردم و آنچه را از تو تقاضا نمودم ، ارزانى ام دار . به حقّ تو ، از تو درخواست مى كنم ، نه به چيزى كه از تو با عظمت تر باشد .

٦ / ٧

پناه خواهى هاى نقل شده از امام كاظم عليه السلام

٢٤٧٥.امام كاظم عليه السلام : بار خدايا! از برگشتن از حق در هنگام مرگ و از بدى بازگشت در قبر و از پشيمانى در روز قيامت ، به تو پناه مى برم .