٢٣٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا! پناه مى برم به تو از شرّ باد و از شرّ آنچه باد آن را مى آورد و [نيز] از باد شمال ؛ چرا كه بادى سترون [١] است .

٢٣٥٥.المعجم الكبير ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه بادى بر مى خاست ، رو به سوى آن مى كرد و زانو مى زد و دستانش را به سوى آسمان بر مى داشت و مى گفت : «بار خدايا! خير اين باد و خير آنچه را براى آن فرستاده شده است ، از تو مى طلبم و از شرّ آن و شرّ آنچه براى آن فرستاده شده است ، به تو پناه مى برم . بار خدايا! آن را رحمت قرار ده و آن را عذاب قرار مده . بار خدايا! آن را بادها[ى رحمت ]قرار ده و باد [عذاب ]قرارش مده . [٢]

٢٣٥٦.امام على عليه السلام : بادها ، پنج گونه اند كه يكى از آنها سترون است . پس ، از شرّ آنها به خدا پناه مى بريم .

٢٣٥٧.امام باقر عليه السلام : خداوند عز و جل هر بادى را كه مى فرستد ، يا رحمت است يا عذاب . پس هر گاه باد برخاست، بگوييد : «بار خدايا! خير آن را و خير آنچه را كه [اين باد ]براى آن فرستاده شده است ، از تو مى خواهيم و از شرّ آن و شرّ آنچه براى آن فرستاده شده است ، به تو پناه مى بريم» و «اللّه أكبر» بگوييد و صداهايتان را به تكبير ، بلند كنيد ؛ زيرا اين كار ، باد را مى شكند .

٢٣٥٨.امام صادق عليه السلام : زمانى كه بادها وزيدن مى گيرند ، بسيار تكبير بگو و بگو : «بار خدايا! خير آنچه را بادها برايش برخاسته و خير آنچه را كه در آن است ، از تو مى خواهم و از شرّ آن و شرّ آنچه در آن است ، به تو پناه مى برم . بار خدايا! اين باد را براى ما رحمت و براى كافران ، عذاب گردان . درود خدا بر محمّد و خاندان محمّد باد» .

[١] باد سترون گويند ؛ چون نه ابرى را بارور مى كند و نه درختى را گلشن مى سازد .[٢] در قرآن ، هر جا كه خداوند متعال از فرستادن باد ، به لفظ مفرد ، ياد كرده ، عذاب را بيان كرده است ، و هر جا به صورت جمع (رياح) آورده ، رحمت را اراده كرده است (مفردات ألفاظ القرآن : ص ٣٧٠) .