«و اگر وسوسه اى از جانب شيطان تو را جنباند پس به خدا پناه ببر كه او شنواى داناست . آنان كه پرهيزگارند ، هر گاه وسوسه اى از سوى شيطان به ايشان رسد ، متذكّر [ـِ خدا ]مى شوند و ناگاه ، بينا مى گردند» .

«پس هر گاه قرآن خواندى ، از شيطانِ رانده شده ، به خدا پناه ببر . [زيرا] او را بر كسانى كه ايمان آورده اند و بر پروردگارشان توكّل مى كنند ، تسلّطى نيست» .

«آن گاه كه زن عمران گفت : «اى پروردگارم! من آنچه را در شكم خود دارم ، نذر تو كردم تا آزاد شده باشد . پس ، از من بپذير كه تو شنواى دانايى» . پس كه فرزندش را بزاد ، گفت : «اى پروردگارم! من دختر زاده ام ـ و خدا به آنچه او زاييد ، داناتر بود ـ و پسر چون دختر نيست ، و من او را مريم ناميدم و او و فرزندانش را از شيطانِ رانده شده ، به تو پناه مى دهم»» .