٢١٨٣.امام على عليه السلام : خداوند ، ما و شما را از آتش پناه دهد و همراهى با نيكان را روزىِ ما و شما كناد و ما و شما را سراسر ، بيامرزاد ، كه او آمرزگارى مهربان است !

٢١٨٤.فاطمه عليهاالسلام ـ از دعاى ايشان پس از نماز عصر ـ:پروردگارا! در برابر آتش [دوزخ] ، از تو حمايت مى جويم . پس حمايتم كن . پروردگارا! از آتش به تو پناه مى آورم . پس پناهم ده . پروردگارا! از آتش به سوى تو مى گريزم . پس مرا [از آن ]دور بدار .

٢١٨٥.امام زين العابدين عليه السلام : حسن بن على عليهماالسلام ... هرگاه به نماز مى ايستاد ، بدنش در پيشگاه پروردگارش عز و جل به لرزه مى افتاد و هر گاه از بهشت و دوزخ ياد مى كرد ، چون مارگزيده بى قرارى مى كرد و از خداوند بزرگ ، بهشت را مى طلبيد و از آتش به او پناه مى برد .

٢١٨٦.امام زين العابدين عليه السلام : بار خدايا! ... ما را از عذاب دوزخ ، در پناه خويش دار .

٢١٨٧.الكافى ـ به نقل از زراره ـ: امام باقر عليه السلام فرمود : «در تعقيبات هر نماز ، دو واجب كننده [١] را از ياد مبريد» و يا فرمود : «[در تعقيبات نماز] بر شما باد دو واجب كننده». گفتم : دو واجب كننده چيست؟ فرمود : «اين كه بهشت را از خدا بخواهى و از آتش ، به خدا پناه ببرى» .

[١] مراد از وجوب ، استحباب مؤكّد است كه از آن ، تعبير به وجوب كرده است (ر.ك : پاورقى الكافى : ج ٣ ص ٣٤٩) .