٢٤٥٧.امام زين العابدين عليه السلام ـ از دعاى ايشان ، هرگاه كه نام شيطان برده مى شد و: بار خدايا! ما به تو پناه مى بريم از اغواگرى هاى شيطان رانده شده ، و از نيرنگ و دسيسه هاى او ، و از تكيه كردن به آرزوها و وعده ها و فريبندگى ها و دام هاى او ، و از اين كه در از راه به در بردن ما در طاعت تو و به خوارى افكندمان با معصيت تو طمع ورزد ، يا آنچه را [از گناه ]در نظر ما نيكو نموده است ، به راستى در نزد ما نيكو آيد ، يا آنچه را [از طاعت تو] براى ما ناخوشايند گردانيده است، [انجام دادنش ]بر ما گران آيد . بار خدايا ! در پرتو بندگىِ [ما نسبت به] تو ، شيطان را از ما بران و با خوگرفتن ما به محبّتت ، او را درهم شكن ، و ميان ما و او پرده اى بيفكن كه هرگز نتواند آن را بِدَرَد ، و سدّى چنان محكم كه هيچ گاه نتواند در آن ، رخنه افكند . ما را و خانواده ما را و برادرانمان را و همه مردان و زنان مؤمن را از همه آنچه از گزندش به تو پناه آورديم ، در پناه خويش دار ، و از همه آنچه از بيم آن از تو زنهار طلبيديم ، در زنهار خويش دار ، و آنچه را دعا كرديم ، از ما بشنو [و بپذير] ، و آنچه را هم از يادكردش غفلت ورزيديم ، به ما عطا فرما ، و آنچه را فراموش كرديم ، برايمان نگهدار و بدين سان ، ما را به درجات شايستگان و مرتبه هاى مؤمنان برسان . آمين ، اى پروردگار جهانيان!

٢٤٥٨.امام زين العابدين عليه السلام ـ در حِرزى استخراج شده از كتاب خداوند عز و جل كه: به نام خداى مهرگستر مهربان . خدا ، بزرگ تر است . خدا ، بزرگ تر است . خدا ، بزرگ تر و نيرومندتر و شكوهمندتر و با عظمت تر است از آنچه مى ترسم و بيم دارم . به خدا پناه مى برم كه پناهنده به خدا ، نيرومند است ، و ثناى خدا ، بِشكوه است ، و معبودى جز خدا نيست . يگانه و بى انباز است ، و درود خدا بر محمّد و خاندان او ، و درود بسيار بر او باد ! بار خدايا! من خودم را و دينم را و همسرم (/ كسانم) را و اموالم را و فرزندانم را و هر آن كس را كه كارش به من مربوط مى شود ، در پناه تو در مى آورم . بار خدايا! به تو پناه مى برم ، و به تو متوسّل مى شوم ، و به يارى تو يورش مى برَم ، و تو را مى پرستم و از تو يارى مى خواهم ، و بر تو توكّل مى كنم ، و به كمك تو دشمنانم را دفع مى كنم ، و در برابر آنان ، از تو يارى مى طلبم . پس به آنچه خواهى و هرگاه كه خواهى و هرگونه كه خواهى و هرجا كه خواهى ، شرّ او را از من ، دور گردان ، به حقّ خودت كه معبودى جز تو نيست ، و به راستى تو بر هر چيزى توانايى . «زودا كه خداوند ، تو را در كارشان بسنده شود ، و او شنوا و داناست!» . «گفت : بازوى تو را به برادرت ، نيرو بخشيم و برايتان پيروزى اى مى نهيم . پس به سبب نشانه هايمان بر شما دست نمى يابند . شما دو تن و كسانى كه از شما پيروى كرده اند ، چيره ايد» . «گفت : مترسيد كه من با شما دو تن هستم ، مى شنوم و مى بينم» . «[مريم ]گفت : من از تو به خداى مهربان ، پناه مى برم ، اگر پرهيزگار باشى» . «در آن (دوزخ) گم شويد و با من ، سخن مگوييد» ... . بار خدايا! ما را با چشمت كه هرگز نمى خوابد ، پاسدارى كن و در پناه تكيه گاهت كه كسى نمى تواند بدان آسيب رساند ، محافظت نما ، و ما را در پناه پادشاهى ات كه هرگز گزندى بدان نمى رسد ، در آور و به قدرتت بر ما رحم آور ، اى مهربان! بار خدايا! ما را به هلاكت ميفكن كه تو ما را بسنده اى ، اى نيكوكار ، اى مهربان! ... . بار خدايا! خود را در قُرُق و حريم تو كه روا شمرده نمى شود ، و در زنهار تو كه شكسته نمى گردد ، و در حمايت تو كه كس بدان تعدّى نمى تواند كرد ، در آوردم . بار خدايا! به حقّ قدرت و عزّتت ، از تو مى خواهم كه مرا از خشمت و كيفر سختت و رخدادهاى بد روز و پيشامدهاى شب ، مگر پيشامدهاى نيك آن ، در پاسداشت و حمايت خود و امنيّت و پناهت ، و مراقبت و پيمانت ، و نگهداشت و زنهارت ، و دژ دست نايافتنى و قدرت چيره ناشدنى ات قرار دهى ، اى مهربان ! بار خدايا! دست تو ، بالاى هر دستى است و عزّت تو ، برتر از هر عزّتى است و نيرويت ، نيرومندتر از هر نيرويى است و سلطنتت ، بشكوه تر و مستحكم تر از هر سلطنتى است . به يارى تو ، دشمنانم را دفع مى كنم و در برابر آنان ، از تو كمك مى جويم و از گزندهايشان ، به تو پناه مى برم و در آنچه از ايشان بيمناكم ، به تو پناه مى آورم . درود خدا بر محمّد و خاندان او باد! مرا از آنان (دشمنانم) در حمايت خويش گير ، اى مهربان ترينِ مهربانان ! خودم را و همسرم را و اموالم را و فرزندانم را و همه آنچه را به من تعلّق دارد و همه نعمت هايى را كه خداوند به من عطا كرده است ، در پناهِ «به نام خداى مهرگسترِ مهربان» در آوردم . به نام خدايى كه گردن ها در برابرش فرود آمده اند . به نام خدايى كه سينه ها از او هراسان اند . به نام خدايى كه از داوود ، اندوهش را برطرف كرد . به نام خدايى كه جان ها از او ترسان اند . به نام خدايى كه به آن نام به آتش فرمود كه بر ابراهيم ، سرد و بى گزند باش «و [نمروديان] خواستند به او نيرنگى بزنند ، ولى ما آنها را زيانكارترين ، قرار داديم» ... . بار خدايا! از خواب هاى آشفته و از اين كه شيطان ، در بيدارى و خواب مرا بازى دهد ، به تو پناه مى برم . به نام خدا ، خود را از گزند آنچه مى ترسم و بيمناكم ، در سنگر آن زنده ناميرا در آوردم و آن را كه بخواهد از رو به رويم به من ، بدى يا صدمه اى رساند ، با تير «لا حول و لا قوّة إلّا باللّه العلىّ العظيم ؛ هيچ نيرو و توانى نيست ، مگر به يارى خداى والا و بزرگ» هدف قرار دادم . از شرّ شما به خدا پناه مى برم . شرّتان، زيرگام هايتان و خيرتان ، فرا چشمتان باد! خودم را و آنچه را كه پروردگارم به من عطا كرده است و آنچه را دستانم به دست آورده اند و كسانى را كه مورد عنايت من هستند ، در پناه استوارترين رُكن خدا ـ كه همه اركان او استوار است ـ ، در آوردم . بار خدايا! تو ، خود را وسيله خويش به درگاهت قرار مى دهم ، و تو ، خود را شفيع خويش در پيشگاهت مى آورم ؛ زيرا به آنچه نزد توست ، جز به وسيله تو نمى توان رسيد . از تو مى خواهم كه بر محمّد و خاندان او درود فرستى و مرا از گزند آنچه انديشناكم و آنچه انديشناكى ام به آن نمى رسد ، نگه دار ، كه به راستى تو بر هر چيزى توانايى و آن ، بر تو آسان است . جبرئيل عليه السلام در سمت راست من ، ميكائيل عليه السلام در سمت چپ من و اسرافيل عليه السلام پيشِ روى من باد! هيچ نيرو و توانى نيست ، مگر به يارى خداى والا و بزرگ .