نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٩
٥ / ١٠
و هنگام اين چند حالت
الف ـ حالت خشم
٢٢٧٩.امام صادق عليه السلام : در هنگام خشم بگو : «بار خدايا! خشم دلم را از من بِبَر ، و گناهم را بيامرز ، و مرا از فتنه هاى گم راه كننده ، در پناه خود بدار . خشنودى تو را از تو مى خواهم و از ناخشنودى ات ، به تو پناه مى آورم . بهشتت را از تو مى خواهم و از آتشت به تو پناه مى آورم . همه خوبى را از تو مى خواهم و از همه بدى ، به تو پناه مى آورم . بار خدايا! مرا بر راستى و درستى ، پايدار بدار و چنانم گردان كه از تو خشنود باشم و تو از من خشنود باشى ، و گم راه و گم راهگر نباشم» .
ر . ك : ص ٢٥٩ (بركت هاى پناه بردن به خدا / فرو نشاندن خشم) .
ب ـ حالت خفتن
٢٢٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون به بستر خود رفتى ، از گزند [و سختىِ] روز رستاخيز و از سختىِ حسابرسى ، به خدا پناه ببر .
٢٢٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه به رختخوابت رفتى، از اندوه هاى روز رستاخيز و سختى حسابرسى ، به خدا پناه ببر .
٢٢٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه به بسترت رفتى ، بگو : «ستايش خداى را كه به من نعمت داد و لطف نمود ، و ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است ؛ پروردگار همه چيز و معبود همگان . از آتش ، به خدا پناه مى برم» .