نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٩
٢٠١٤.امام على عليه السلام : معبودا! از تو ـ به سان درخواست كردنِ كسى كه تو را عميقا شناخته است ـ درخواست مى كنم هر خيرى را كه سزاوار است مؤمن آن را بپويد ، و به تو پناه مى برم از هر شرّ و فتنه اى كه آفريدگان محبوبت را از آنها در پناه خود گرفتى . به راستى كه تو بر هر چيزى توانايى .
٢٠١٥.امام على عليه السلام : از بدىِ هر شكّى و از تاريكى هاى فتنه ها ، به خدا پناه مى بريم و براى گناهانى كه كرده ايم ، از او آمرزش مى طلبيم ، و از او مى خواهيم كه ما را از كردارهاى بد و آرزوهاى ناخوشايند ، مصون بدارد .
٢٠١٦.امام على عليه السلام : پناه مى بريم به خدا از اين كه پس از فراخ شدنِ شاه راه هاى حق ، بر اثر محو سايه افكندنِ فتنه هاى گم راه كننده بر همه جا ، نشانه هاى راه راست و روشن ، محو شوند و بدين سبب ، راه ها [ى حق ]بر رهروانشان تنگ گردند .
٢٠١٧.امام على عليه السلام : هيچ يك از شما نگويد : «بار خدايا! از فتنه به تو پناه مى برم» ؛ زيرا هيچ كس نيست مگر آن كه فتنه اى در بردارد . پس اگر كسى خواست [به خدا ]پناه ببرد ، از فتنه هاى گم راه كننده [به او ]پناه بَرَد ؛ چرا كه خداوند سبحان مى فرمايد : «بدانيد كه دارايى ها و فرزندان شما فتنه اند» .