١٩٨٥.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعاى خود در ماه رمضان ـ: بار خدايا! در اين ماه ، مرا از شيطانِ رانده شده و از تحريكات و انگيزش ها و اغواگرى ها و دميدن هايش ، و از وسوسه ها و نيرنگ و دسيسه و حيله هايش ، و از آرزوها و فريب ها و گم راه سازى و فتنه گرى اش ، و از پيادگانش و دام هايش ، و از ياران و دنباله روها و دوستان و پيروانش ، و از حاميان و شريكانش و از همه نيرنگ هايشان ، در پناه خويش بگير .

١٩٨٦.امام صادق عليه السلام : بر هيچ مؤمنى چهل بامداد نمى گذرد مگر آن كه انديشه هاى شيطانى [١] به سراغش مى آيند . پس [در اين حالت ،] دو ركعت نماز بخواند و از آنها به خدا پناه ببرد .

٤ / ٢

شيطان هاى اِنس و جِن

قرآن

«و اين چنين ، براى هر پيامبرى دشمنى از [ميانِ] شياطين انس و جنّ قرار داديم كه براى فريب ، به يكديگر سخنان آراسته القا مى كنند ، و اگر پروردگار تو مى خواست ، چنين نمى كردند . پس ، آنان را با آنچه به دروغ مى سازند ، واگذار» .

«بگو : پناه مى برم به پروردگار مردم . پادشاه مردم . معبود مردم . از شرّ وسوسه گرِ نهانى . همان كس كه در سينه هاى مردم وسوسه مى كند . چه از جن و [چه از] انس» .

[١] يعنى : حديث نفس . علّامه مجلسى مى گويد : مراد از انديشه هاى شيطانى ، وسوسه هاى شيطان است در عقايد و قضا و قدر و نيز خطورات ذهنى اى كه به زبان آوردنِ آنها موجب كفر مى گردد .