١٨٤٧.امام على عليه السلام : بار خدايا! ... تو پناهگاه ترسانِ غرق گشته اى ، و از هر دلسوزى ، مهرورزترى . من ، آهنگِ كوى تو كرده ام ـ اى آقاى من ـ كه تو فرجامين مقصد رهپويانى .

١٨٤٨.امام حسن عليه السلام ـ در دعاى قنوت ـ: اى حاضرِ در هر نهان ، و اى داناى هر راز ، و اى پناه هر بى چاره و درمانده! فهم ها در تو سرگردان اند و دانش ها در باره تو درمانده اند .

١٨٤٩.امام زين العابدين عليه السلام : بار خدايا! از تو درخواست مى كنم ، چونان درخواست كرنشگر زبون! از تو درخواست مى كنم ، به سان درخواستِ پناهجوى پوزشخواه .

١٨٥٠.امام زين العابدين عليه السلام ـ در يكى از دعاهايش ـ: اى آن كه هر گريزنده اى به او پناه مى برد و هر جوينده اى اميدش به اوست !

١٨٥١.امام زين العابدين عليه السلام ـ در يكى از دعاهايش ـ: در آنچه روزىِ من كرده اى و در آنچه به من داده اى و در هر نعمتى كه ارزانى ام داشته اى ، بركت ده و در همه اوضاع و احوال ، از من نگهدارى و پاسدارى و مراقبت و دفاع كن ، و مرا در پناه و حمايت خويش ، در آور .