١٨٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، وظيفه خود قرار داده است كه هر كس را به او ايمان آورَد ، هدايت كند ... و هر كس را به او پناه ببرد ، پناه دهد .

١٨٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى جوشن كبير ـ: اى مقصد نهايىِ جويندگان ، اى پشتيبان پناهندگان ، اى گيرنده گريختگان !

١٨٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايى كه در حادثه وادى القُرى ، با آن ، خود: آن كه به تو تكيه كند ، خوار نگردد ، و آن كه به تو پناه آورَد ، ستم نبيند ، و درخواست كننده از تو ، فقير نشود .

١٨٩٨.امام على عليه السلام ـ در دعايى كه بعد از نماز صبح [يا : بعد از سپيده]: اى دست اعتماد كنندگان ، اى پشتِ پناهندگان ، اى كمكِ كمك خواهان ، و اى پناهِ پناهجويان!

١٨٩٩.امام على عليه السلام : لقمان حكيم در اندرز به فرزندش گفت : «پسرم! كيست كه خداى را جست و نيافت؟! و كيست كه به خدا پناه بُرد و خدا از او دفاع نكرد؟!».

١٩٠٠.امام على عليه السلام ـ در يكى از حِرزهايش ـ: پروردگارا! مرا در پناهگاهت پناه ده ، كه پناهنده تو ، در حمايت توست .

١٩٠١.امام على عليه السلام ـ در تعويذش ـ: كسى كه از خدا پناه جويد ، در امان است . هيچ نيرو و توانى نيست ، جز به يارىِ خدا .