١٦٢٦.سنن الترمذى ـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: مردى به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت : اى پيامبر خدا! مى خواهم به سفر بروم . مرا سفارشى فرما . فرمود : «بر تو باد پرواى الهى و تكبير گفتن بر هر بلندى اى» .

١٦٢٧.صحيح البخارى ـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ:پيامبر خدا ، هر گاه از جنگ يا حج و يا عمره باز مى گشت ، به هر بلندى اى كه مى رسيد ، سه بار تكبير مى گفت . سپس مى فرمود : «معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست . او راست ، پادشاهى و او راست ، ستايش ، و او بر هر چيزى تواناست . باز مى گرديم ، در حالى كه توبه كنانيم و پرستنده و سجده كننده و ستاينده پروردگارمان . خداوند ، وعده اش را تحقّق بخشيد و بنده اش را يارى داد و به تنهايى ، گروه ها[ى مشرك] را درهم شكست» .

١٦٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سوگند به آن كه جان ابوالقاسم در دست اوست ، هيچ كس بر فراز هيچ بلندى اى ، خدا را به يگانگى و بزرگى ياد نمى كند ، مگر اين كه با «لا إله إلّا اللّه » و «اللّه أكبر» گفتنِ او ، هر آنچه پشت سرِ اوست ، تا آن جا كه خاك تمام مى شود ، [١] «لا إله إلّا اللّه » مى گويد ، و هر آنچه پيش روى اوست ، تا آن جا كه خاك تمام مى شود ، «اللّه أكبر» مى گويد .

[١] مراد از خاك ، خشكى و يا كره زمين است . يعنى موجودات سرتاسر كره زمين با او هم نوا مى شوند .