٢٢٠٤.امام صادق عليه السلام ـ در باره اين سخن خداى متعال : «آن را چنان كه: حقّ تلاوت آن (قرآن) ، درنگ كردن در هنگام ياد شدن از بهشت و آتش است . در اوّلى (ياد شدن از بهشت) ، [آن را ]از خدا بخواهد و از دومى (آتش) به او پناه برد .

٢٢٠٥.عيون اخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از رجاء بن ابى ضحّاك ـ: امام رضا عليه السلام در راه خراسان ، شب هنگام در بسترش قرآن زياد تلاوت مى كرد و هر گاه به آيه اى مى گذشت كه در آن از بهشت يا دوزخ ياد شده بود ، مى گريست و بهشت را از خدا مسئلت مى كرد و از آتش به او پناه مى برد .

٥ / ٣

آغاز نماز

٢٢٠٦.المصنّف ، عبد الرزّاق ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا هر گاه شب بر مى خاست و نمازش را آغاز مى كرد ، تكبير مى گفت ... ، سپس سه مرتبه «لا إله إلّا اللّه » و سه مرتبه «اللّه أكبر» مى گفت و آن گاه مى فرمود : «از شيطان لعين به خداى شنواى دانا پناه مى برم» .

٢٢٠٧.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو اُمامه باهلى ـ: پيامبر خدا هر گاه داخل در نماز شب مى شد ، سه «اللّه أكبر»، سه «سبحان اللّه » و سه «لا إله إلّا اللّه » مى گفت و سپس مى فرمود : «بار خدايا! از شيطان لعين ، از وسوسه اش و دميدنش و شريك شدنش ، به تو پناه مى برم» .