٢١٩٢.تفسير العيّاشى ـ به نقل از حلبى ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم : آيا هر وقت تلاوت سوره اى را آغاز مى كنيم ، از شيطان به خدا پناه ببريم؟ فرمود : «آرى ، از شيطانِ رانده شده به خدا پناه ببر» .

٢١٩٣.امام صادق عليه السلام ـ از دعاى ايشان در هنگام خواندن قرآن ـ: بار خدايا! پناه مى بريم به تو از شقاوت در حمل آن (قرآن) ، [١] و چشم پوشيدن از عمل به آن ، و انحراف از حكم آن ، و دور شدن از راه آن ، و كوتاهى كردن در [گزاردن ]حقّ آن ... . بار خدايا! پناه مى بريم به تو از غايب بودن آن (قرآن) در دل هايمان ، و بالش سرمان قرار دادن آن ، و افكندن آن در پشت سرمان ، و پناه مى بريم به تو از سخت دلى [و متأثر نشدن] در برابر اندرزهايى كه به ما داده اى .

[١] ظاهرا مقصود ، اين است كه حامل قرآن به دليل عمل نكردن به آن ، شقى مى گردد . بنا بر اين ، بقيه عبارت ، توضيح اين جمله محسوب مى شود .