نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢١
و ـ دشمنى با دوستان خدا و دوستى با دشمنان او
٢٠٤١.امام على عليه السلام : بار خدايا! پناه مى برم به تو از اين كه با دوست تو دشمنى كنم ، يا با دشمن تو دوستى ورزم ، يا به ناخوشنودى تو رضايت دهم [و آنچه را تو نمى پسندى ، بپسندم] .
٢٠٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از دوست داشتن دشمنان ما و دشمن داشتن دوستان ما ، به خدا پناه جوييد تا از بغض به ما و دشمنى با ما ، در پناه خدا قرار بگيريد ؛ زيرا كسى كه دشمنان ما را دوست بدارد ، با ما دشمنى ورزيده است و ما از او بيزاريم و خداى عز و جل نيز از او بيزار است .
٢٠٤٣.مصباح المتهجّد ـ به نقل از شيخ ابو عمرو عمرى ، در دعايى كه در غي: بار خدايا! مرا از خصومت ورزان با خاندان محمّد صلى الله عليه و آله قرار مده . مرا از دشمنان خاندان محمّد صلى الله عليه و آله قرار مده . مرا از كينه توزان و خشم آوران بر خاندان محمّد صلى الله عليه و آله قرار مده . من از اينها به تو پناه مى آورم . پس مرا پناه بده ، و خود را در سايه حمايت تو در مى آورم . پس مرا در حمايت خود بگير .
ز ـ چند خصلت ديگر
٢٠٤٤.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا هر روز ، از شش خصلت به خدا پناه مى برد : از شك و شرك و تعصّب و خشم و ستم و حسادت .
٢٠٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا! از خوى ها و كردارها و خواهش هاى ناپسند ، به تو پناه مى برم .