٢١٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا! به تو پناه مى برم از گزند هر آن موجودى كه بر شكم خويش راه مى رود ، و از گزند هر آن موجودى كه بر دو پا راه مى رود ، و از گزند هر آن موجودى كه بر چهار پا راه مى رود ، و از گزند هر گزندرسانى ، و از گزند هر جنبنده اى كه پيشانى اش (سرنوشتش) در دست توست . راستى كه پروردگار من ، بر راهى راست است .

٢١٤٨.بحار الأنوار : روايت شده است كه امير مؤمنان عليه السلام ، مردى را ديد كه از روى نوشته اى ، دعايى طولانى مى خواند . به او فرمود : «اى مرد! آن كه زياد را مى شنود ، اندك را هم پاسخ مى دهد» . مرد گفت : سَرورم! پس چه كنم ؟ فرمود : «بگو : ستايش ، خداى را بر هر نعمتى ، و هر خوبى را از خدا مى خواهم و از هر بدى ، به خدا پناه مى برم و از هر گناهى ، از خدا آمرزش مى طلبم » .

٢١٤٩.امام صادق عليه السلام ـ از دعاى ايشان در نمازهاى نافله ماه رمضان ـ: بار خدايا! همه خوبى ها را از تو درخواست مى كنم و از همه بدى ها، به تو پناه مى برم .

٢١٥٠.امام صادق عليه السلام ـ در زيارت امام حسين عليه السلام ـ: بار خدايا! به تو پناه مى برم ... از گزند اهريمنانِ جن و انس ، و از گزند هر آن كه با دوستان خدا به دشمنى برمى خيزد ، و از اين كه بر من آسيبى رسانند يا آن كه سركشى كنند ، و به تو پناه مى برم از گزند جاسوسان ستمگران ، و از گزند هر گزندرسانى .