١٩٥٧.صحيح مسلم ـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا! ديشب كژدمى مرا نيش زد و بيچاره ام كرد! پيامبر خدا فرمود : اگر زمانى كه شب را آغاز كردى ، گفته بودى : «به كلمات تامّ خدا پناه مى برم از گزند آنچه آفريده است» ، به تو گزندى نمى زد .

١٩٥٨.امام على عليه السلام : هر گاه به درنده اى برخوردى ، بگو : «به خداوند دانيال و چاه، [١] پناه مى برم از گزند هر شير ژيانى» .

١٩٥٩.امام صادق عليه السلام : عدّه اى نزد پيامبر خدا آمدند و از گزند رسانىِ كژدم ها به خود ، شكايت كردند . ايشان فرمود : هر صبح و شام ، هفت مرتبه بگوييد : «به همه كلمات تامّ خدا كه هيچ نيكوكار و بدكارى از حيطه آنها برون نيست ، خدايى كه هر كس به او پناه ببرد ، امانش باطل شدنى نيست ، پناه مى برم از گزند آنچه آفريد ، و از شرّ آنچه پديد آورد ، و از شرّ شيطان و دام هاى او ، و از شرّ هر جنبنده اى كه مهار آن در دست خداست . راستى كه پروردگار من ، بر راهى راست است» .

[١] بُختُ نصَّر براى از بين بردن جناب دانيال ، دستور داد كه او را در چاه شيران افكندند ؛ امّا شيرها به او نزديك نشدند .