١٨١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در نيازهايتان ، به خدا پناه ببريد و در مشكلاتتان ، به او متوسّل شويد و به او التماس كنيد و او را بخوانيد ؛ زيرا دعا ، مغز عبادت است .

١٨١٦.امام على عليه السلام : هر كه به خدا ايمان آورد ، به او پناه برده است .

١٨١٧.امام على عليه السلام : در همه كارها ، خويشتن را در پناه خداى يگانه هماره چيره در آور ؛ كه در اين صورت ، خود را در پناه غارى استوار و دژى نفوذناپذير و مانعى محكم ، درآورده اى .

١٨١٨.امام على عليه السلام : بپرهيز از خشم و ناخشنودى آن كسى (خدايى) كه جز فرمان بُردارى از او ، چيزى تو را نمى رهانَد و جز نافرمانى از او ، چيزى به نابودى ات نمى كشانَد و جز مهر او ، چيزى به داد تو نمى رسد . به او متوسّل شو و بر او توكّل كن .

١٨١٩.امام حسين عليه السلام ـ در قنوتش ـ: بار خدايا! هر كس به پناهگاهى پناه بُرد ، تو پناهگاه منى ، و هر كس به تكيه گاهى روى آورد ، تو تكيه گاه منى .

١٨٢٠.امام حسين عليه السلام ـ در دعاى عرفه منسوب به ايشان ـ: معبود من! ... تويى كه اغيار را از دل هاى دوستارانت ، بيرون كردى ، چندان كه جز تو ، كسى را دوست نداشته اند و به جز تو ، پناه نبرده اند .