نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٩
فصل چهارم: آداب تكبير گفتن در نماز
١٦٤٩.امام على عليه السلام : چون اين آيه بر پيامبر خدا فرود آمد : «ما به تو كوثر داديم . پس براى پروردگارت ، نماز گزار و قربانى كن» ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اى جبرئيل! اين قربانى كه پروردگارم مرا به آن فرمان داده است ، چيست؟». جبرئيل عليه السلام گفت : آن قربانى نيست ؛ بلكه به تو مى فرمايد كه هرگاه تكبيرة الإحرام نماز را گفتى ، هنگامى كه تكبير مى گويى و هنگامى كه به ركوع مى روى و هنگامى كه سر از ركوع بر مى دارى ، دستانت را بالا ببر ؛ زيرا اين [نحوه ]نماز ما و نماز فرشتگانِ آسمان هاى هفتگانه است . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «بالا بردن دست ها ، نشانه همان فروتنى اى است كه خداوند عز و جل فرموده است : «نسبت به پروردگارشان فروتنى نكردند و به زارى در نيامدند» » .
١٦٥٠.سنن ابن ماجة ـ به نقل از ابو حُمَيد ساعدى ـ: پيامبر خدا ، هرگاه به نماز مى ايستاد ، رو به قبله مى كرد و دستانش را بالا مى برد و مى گفت : «اللّه أكبر» .