٢٤٢٧.المعجم الكبير ـ به نقل از عايشه دختر قدامة بن مَظعون ـ: از پيامبر خدا شنيدم كه مى گويد : «بار خدايا! از شرّ دو كور ، به تو پناه مى برم» . گفته شد : اى پيامبر خدا! دو كور چيستند؟ فرمود : «سيل و شتر مست» .

٦ / ٢

پناه خواهى هاى نقل شده از امام على عليه السلام

٢٤٢٨.امام على عليه السلام : بار خدايا! پناه مى برم به تو از اين كه با وجود توانگرى تو ، نيازمند شوم يا با وجود هدايت تو ، در گم راهى به سر برم يا با وجود سلطنت تو ، به من بيداد شود يا با وجود فرمان روايى تو ، به من ستم [و بد رفتارى] شود . بار خدايا! جان مرا نخستين عضو از اعضاى گرامى من قرار ده كه از من مى گيرى [١] و نخستين نعمتى بدار كه به من سپرده اى و از من ، باز مى ستانى . بار خدايا! به تو پناه مى بريم از اين كه از گفتارت ، بيرون رويم يا از دينت ، گم راه شويم يا هوس هايمان ، ما را به غير راهى ببَرَد كه از جانب تو آمده است .

٢٤٢٩.امام على عليه السلام ـ از دعاى ايشان در دعاى قنوت نماز وَتْر ـ: اى آن كه مرا گرامى داشت و بزرگى بخشيد و نعمت داد! از زقّوم [٢] به تو پناه مى برم ، از آب جوشان [ـِ دوزخ ]به تو پناه مى برم و از خوابگاه نيم روزى در آتش در ميان طبقات آتش ، در سايه هاى آتش ، در روز آتش ، به تو پناه مى برم ، اى پروردگار آتش ! بار خدايا! از تو خواهم خوابگاهى نيم روزى در بهشت ، در ميان جويباران و درختانش ، و ميوه ها و گل هايش ، و چاكران و همسرانش . بار خدايا! بهترينِ بهترين ها را از تو خواهم : خشنودى ات و بهشت را . و از بدترينِ بدترين ها به تو پناه مى برم : ناخشنودى ات و آتش . اين جا كسى ايستاده كه از آتش ، به تو پناه آورده است (سه مرتبه) .

[١] يعنى هرگاه خواستى برخى اعضاى مرا باز گيرى ، پيش از آن كه عقل مرا و اعضاى اصلى مرا ـ كه تكيه و قوام و زينت بدن من به آنهاست ـ بگيرى ، جان مرا بگير .[٢] درختى است در جهنم داراى ميوه بسيار تلخ كه دوزخيان از آن خورند (لغت نامه دهخدا) .