٢٢٢١.امام صادق عليه السلام : برخى از دعاهاست كه سزاوار است اگر انسان آن را فراموش كرد ، قضايش را به جا آورد ، اين كه بعد از [نماز] صبح ، ده مرتبه بگويد : «معبودى جز خدا نيست ، يگانه است و بى انباز ...» و ده مرتبه بگويد : «به خداى شنواى دانا پناه مى برم» . اگر چيزى از اينها را فراموش كرد ، بايد قضايش را به جا آورد .

٢٢٢٢.امام صادق عليه السلام : بعد از نماز مغرب و [ساير] نمازها (/دعاها) ، دست راستت را بر پيشانى و صورتت مى كشى و مى گويى : «به نام خدايى كه معبودى جز او نيست و داناى نهان و پيداست و مهرگستر و مهربان است . بار خدايا! به تو پناه مى برم از نگرانى و اندوه ، و بيمارى و نادارى ، و خوارى و ناتوانى ، و گناهان آشكار و پنهان .

٢٢٢٣.امام صادق عليه السلام : هر بام و شام ، پس از نماز مغرب و نماز صبح ، ده بار بگو : «از شيطانِ رانده شده ، به خدا پناه مى برم» ... . «در اين شب و اين روزم ، به خدا پناه مى برم از آنچه محمّد و على و فاطمه و اوصيا (امامان) ـ كه درود خدا بر ايشان باد ـ از آن به خدا پناه جستند ، و از خدا آن چيزى را مى خواهم كه آنان از او خواستند ، و هيچ نيرو و توانى نيست مگر به يارى خدا» .