٢١٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از عذاب خدا به خدا پناه ببريد . از عذاب قبر ، به خدا پناه ببريد . از فتنه مسيح دجّال (دروغين) ، به خدا پناه ببريد . از فتنه زندگى و مرگ ، به خدا پناه ببريد .

٢١٧٤.صحيح مسلم ـ به نقل از زيد بن ثابت ـ: روزى پيامبر صلى الله عليه و آله در باغى از بنى نجّار بود ... و در آن باغ ، شش قبر وجود داشت ... . فرمود : «اين امّت در گورهايشان دچار بلا [و عذاب] مى شوند و اگر نبود [بيم] آن كه يكديگر را دفن نكنيد ، از خدا مى خواستم تا از عذاب قبرى كه من مى شنوم ، به شما بشنواند» . سپس رو به ما كرد و فرمود : «از عذاب آتش ، به خدا پناه بريد» . حاضران گفتند : از عذاب آتش ، به خدا پناه مى بريم . آن گاه فرمود : «از عذاب قبر ، به خدا پناه ببريد» . حاضران گفتند : از عذاب قبر ، به خدا پناه مى بريم . فرمود : «از فتنه ها ، آشكار و نهانش ، به خدا پناه ببريد» . حاضران گفتند : از فتنه ها ، آشكار و نهانش ، به خدا پناه مى بريم . فرمود : «از فتنه دَجّال ، به خدا پناه ببريد» . حاضران گفتند : از فتنه دجّال ، به خدا پناه مى بريم .

٢١٧٥.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : آيا كسى از فشار قبر مى رهد ؟ فرمود : «پناه مى بريم به خدا از آن! بسيار اندك اند كسانى كه از فشار قبر مى رهند» .

٢١٧٦.امام صادق عليه السلام ـ در دعايى كه بر كوه صفا خوانده مى شود ـ: بار خدايا! مرگ و پس از مرگ را بر من خجسته گردان . بار خدايا! از تاريكى و تنهايى گور ، به تو پناه مى برم . بار خدايا! در آن روز كه سايه اى جز سايه تو نيست ، مرا در سايه عرش خويش در آور .