٢٠٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چشمْ زخم و نُفوس بد زدن ، نزديك است كه از تقدير ، پيشى بگيرند . پس ، از چشم[ـِ بد ]و نفوس بد ، به خدا پناه ببريد .

٢٠٨٨.امام على عليه السلام : جبرئيل عليه السلام نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد . چون او را اندوهگين يافت ، گفت : اى محمّد! اين اندوه چيست كه در چهره ات مى بينم؟ فرمود : «حسن و حسين را چشم زده اند» . جبرئيل عليه السلام گفت : چشمْ زخم را باور كن ؛ زيرا چشم زدن ، حقيقت دارد . آيا آن دو را با اين جملات ، تعويذ نكردى؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «كدام جملات ، اى جبرائيل؟» . گفت : بگو : «بار خدايا ، اى پروردگار سلطنت بزرگ ، اى خداوند نعمت ديرين ، اى خداوند روىِ گرامى ، اى صاحب كلمات كامل و دعاهاى پذيرفته شده! حسن و حسين را از نُفوس بدِ جنّيان و چشمْ زخم هاى آدميان ، بهبود بخش» . پيامبر صلى الله عليه و آله اين جملات را گفت و بى درنگ ، حسن و حسين برخاستند و در برابر ايشان به بازى پرداختند . پيامبر صلى الله عليه و آله [به اصحاب خود] فرمود : خودتان و زنان و فرزندانتان را با اين جملات ، تعويذ كنيد ؛ زيرا تعويذ كنندگان ، به چيزى همانند اين دعا خود را تعويذ نكرده اند» .

٢٠٨٩.مجمع البيان : نقل شده است كه فرزندان جعفر بن ابى طالب ، پسركانى سفيد روى بودند . اسماء دختر عُمَيس گفت : اى پيامبر خدا! اينان زود چشم مى خورند . آيا بر آنان دعاى چشمْ زخم ببندم؟ فرمود : «آرى» . همچنين نقل شده است كه جبرئيل عليه السلام پيامبر صلى الله عليه و آله را افسون كرد و آن افسون را به او آموخت . افسون ، اين بود : «به نام خدا ، افسونت مى كنم از هر چشمِ حسودى . خدايت شفا دهاد!» . نيز نقل شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اگر بنا بود چيزى از تقدير پيشى بگيرد ، چشمْ زخم ، از آن پيشى مى گرفت» .