٢٠٨١.امام صادق عليه السلام ـ خطاب به مهدى عبّاسى ، هنگامى كه نزد او رفت ـ: خويشتن را از نيرو و توان تو ، در پناه نيرو و توان خدا در آوردم و به پروردگار سپيده دمان پناه مى برم از شرّ آنچه آفريد ، و مى گويم : آنچه خدا بخواهد ، همان مى شود و هيچ نيرو و توانى نيست ، مگر به مدد خداى والا و بزرگ .

٢٠٨٢.امام صادق عليه السلام : در خانه ات جايى مخصوص نماز در نظر بگير . پس هر گاه از چيزى بيمناك شدى ، دو جامه زبر از زبرترين جامه هايت بپوش و با آنها نماز بخوان . سپس زانو بزن و به درگاه خدا زارى كن . از او درخواست بهشت كن و از گزند آنچه مى ترسى ، به خدا پناه ببر . مبادا كه خداوند از تو سخنِ زورى بشنود ؛ هر چند خوشايند تو و عشيره ات باشد .

٢٠٨٣.امام كاظم عليه السلام ـ در دعا براى رَستن از توطئه هارون ـ: اى صاحب نعمت هاى بى شمار! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست . بار خدايا! به يارى تو ، او را دفع مى كنم و به سينه اش مى زنم و از گزندش ، به تو پناه مى آورم ... . و از تو درخواست مى كنم كه مرا در كنار حوضش و در حمايت خويش ، در حفاظت و پاسدارى و پناه خودت قرار بدهى ، [اى كسى] كه پناهنده تو سرافراز است ، ثناى تو بزرگ است ، و معبودى جز تو نيست ... . اى پروردگار من! مرا با پناهندگى ات پناه ده ؛ چرا كه پناهنده تو ، در پناه تو بى گزند است . مرا در حمايت خودت در آور ، [اى كسى] كه تحت الحمايه تو نيرومند است ، و ثناى تو بزرگ است ... . خودم را و دينم را و زن و فرزندان و اموالم را و هر كه را مورد عنايت من است و همه نعمت هايى را كه از خداوند دارم ، در پناه نامِ خدايى درآوردم كه گردن ها تسليم اويند ، در پناه نام خدايى كه سينه ها از او بيمناك و جان ها از او هراسان اند ، در پناه نامى كه اندوه داوود عليه السلام را از او زدود ، در پناه نام خدايى كه به آتش فرمود : بر ابراهيم ، سرد و بى گزند شو . در حالى كه آنها (نمروديان) خواستند به او نيرنگى بزنند ، ولى ما آنها را زيانكارترين قرار داديم ، در پناه افسونِ بى شمار خدا ، در پناه قدرت خدا كه همه آفريدگانش را در ميان گرفته است ؛ از شرّ فلان كس و از شرّ هر آنچه آن مهرْ گستر آفريده است ، و از شرّ نيرنگ و ترفند آنها ، و از نيرو و قدرت و حيله آنان . به راستى كه تو بر هر چيز توانايى .