نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١٣
٢٠٢٢.امام صادق عليه السلام : بار خدايا! ... ما را در پناه خويش بگير تا مبادا بعد از آن كه هدايتمان فرموده اى ، دوباره گم راه و گم راه كننده شويم ، و از سرگشتگى در دين ، پناهمان ده . ما را مسلمان بميران و به نيكان ملحق فرما .
٢٠٢٣.امام على عليه السلام ـ در خطبه روز فطر ـ: از خداوند مى خواهيم كه ما را به راه راست ، راه نمايى كند ، و از گم راهى و هلاكت به او پناه مى بريم .
٢٠٢٤.امام صادق عليه السلام ـ در جواب خطبه ازدواج ـ: از كورىِ پس از هدايت و از عمل در گم راهى هاى هواى نفس ، به خدا پناه مى بريم .
٤ / ١٠
خوى هاى زشت
الف ـ تكبّر
٢٠٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بيان آفت تكبّر ـ: از باد تكبّر ، به تو پناه مى برم .
٢٠٢٦.امام على عليه السلام ـ در خطبه خود براى برحذر داشتن از ابليس لعين ـ: از بارور كننده هاى تكبّر ، به خدا پناه ببريد ؛ همان سان كه از بلاهاى روزگار ، به او پناه مى بريد .
ب ـ ريا
٢٠٢٧.شعب الإيمان ـ به نقل از ابو بكر ـ: پيامبر خدا فرمود : «از خشوع منافقانه ، به خدا پناه ببريد» . [اصحاب] گفتند : اى پيامبر خدا! خشوع منافقانه چيست؟ فرمود : «اين كه تن خاشع باشد و دل منافق» .