١٩٤٩.طبّ الائمة عليهم السلام ، ابنا بسطام ـ به نقل از حريز از امام صادق از پدران بزرگوارش ع: هر مؤمنى كه به ديدار برادر مؤمن بيمار و دردمندش برود و به او بگويد : «تو را در پناه خداى بزرگ ، پروردگار عرش بزرگ ، در مى آورم از گزند هر رگِ برآمده اى ، و از گزند گرماى آتش» ، اگر اجل او هنوز نرسيده باشد ، خداوند بهبودش مى بخشد .

١٩٥٠.الكافى ـ به نقل از ابراهيم بن عبد الحميد ، از مردى ـ:خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم و از دردى كه داشتم ، به ايشان شِكوه كردم . فرمود : بگو : «به نام خدا» ، سپس دستت را بر آن [موضع درد] بگذار و بگو : «به عزّت خدا پناه مى برم ، به قدرت خدا پناه مى برم ، به شكوه خدا پناه مى برم ، به بزرگى خدا پناه مى برم ، به فراهم آوردن خدا پناه مى برم ، به پيامبر خدا پناه مى برم و به نام هاى خدا پناه مى برم ، از گزند آنچه بيمناكم و از گزند آنچه بر جان خويش مى هراسم» . اين جملات را هفت بار مى گويى . آن مرد گفت : من چنين كردم و خداوند عز و جل به واسطه اين كلمات ، درد را از من برد .

١٩٥١.طبّ الأئمّة عليهم السلام ، ابنا بسطام ـ به نقل از داود رقّى ـ:به امام كاظم عليه السلام گفتم : اى فرزند پيامبر خدا! پيوسته سرم درد مى كند و گاه شب ها [از درد ]نمى خوابم و مرا از نماز شب باز مى دارد . فرمود : اى داوود! هر گاه احساس دردى كردى ، دستت را بر آن بگذار و بگو : «به خدا پناه مى برم . خودم را از هر آنچه به سراغم مى آيد ، در پناه نام بزرگ خدا و كلمات تامّ او در مى آورم ؛ كلماتى كه هر نيكوكار و بدكارى را در ميان گرفته اند . خودم را در پناه خداى عز و جل و پيامبر خدا ـ كه درود خدا بر او و بر خاندان پاك و نيكش باد ـ در مى آورم . بار خدايا! به حقّ ايشان بر خودت ، مرا از اين دردم در پناه خويش بگير» . ديگر آن درد ، تو را آزار نخواهد داد .

١٩٥٢.طبّ الأئمّة عليهم السلام ، ابنا بسطام ـ به نقل از خالد عبسى ـ: امام رضا عليه السلام اين تعويذ را به من آموخت و فرمود : آن را به برادران مؤمنت هم بياموز ؛ زيرا شفاى هر دردى است . آن تعويذ ، اين است : «خويشتن را در پناه پروردگار زمين و پروردگار آسمان در مى آورم . خويشتن را در پناه كسى در مى آورم كه با وجود نام او ، هيچ دردى زيان نمى زند . خويشتن را در پناه كسى در مى آورم كه نامش بركت و شفاست» .