١٣٥٤٩.عنه عليه السلام : العاقِلُ لا يُحَدِّثُ مَن يَخافُ تَكذيبَهُ ، و لا يَسألُ مَن يَخافُ مَنعَهُ ، و لا يَقدُمُ عَلى ما يَخافُ العُذرَ مِنهُ، و لا يَرجو مَن لا يُوثَقُ بِرَجائهِ . [٩]

١٣٥٤١.امام على عليه السلام : خردمند جز به هنگام نياز يا بيان دليل و حجّت، زبان به سخن نمى گشايد.

١٣٥٤٢.امام على عليه السلام : خردمند هر گاه خاموش باشد مى انديشد و هر گاه سخن گويد از خدا ياد كند و هر گاه بنگرد عبرت آموزد.

١٣٥٤٣.امام على عليه السلام : خردمند هر گاه بداند عمل مى كند و هر گاه عمل كند از روى اخلاص انجام دهد و هر گاه اخلاص ورزد كناره گيرد.

١٣٥٤٤.امام على عليه السلام : خردمند به كارش تكيه مى كند و نادان به آرزويش.

١٣٥٤٥.امام على عليه السلام : خردمند در عمل خود مى كوشد و از آرزوى خويش مى كاهد.

١٣٥٤٦.امام على عليه السلام : قدرت، خردمند را به افراط كارى نمى كشاند و ناتوانى او را از پاى نمى نشاند.

١٣٥٤٧.امام على عليه السلام : خردمند در قبال وظايفى كه دارد از نفْس خود باز خواست مى كند و براى وظايفى كه ديگران در قِبال او دارند براى نفْس خود [از مردم] باز خواست نمى كند [بلكه گذشت مى كند].

١٣٥٤٨.امام على عليه السلام : خردمند با همتاى خود انس مى گيرد؛ نادان به همانند خود مى گرايد.

١٣٥٤٩.امام على عليه السلام : خردمند به كسى كه مى ترسد سخنش را دروغ شمارد سخنى نمى گويد و از كسى كه مى ترسد دريغ ورزد چيزى نمى طلبد و كارى كه مى ترسد به عذرخواهى بينجامد انجام نمى دهد و به كسى كه نمى شود به او اميد بست اميد نمى بندد.

[١] غرر الحكم : ١٧٣٢.[٢] غرر الحكم : ١٨١٣.[٣] غرر الحكم : ١٩٣٦.[٤] غرر الحكم : ١٢٤٠.[٥] غرر الحكم : ١٩٦٦.[٦] غرر الحكم : ١٩٩٥.[٧] غرر الحكم : ٢٠٦٦.[٨] غرر الحكم : ٣٢٦ ، ٣٢٧.[٩] المحاسن : ١/٣١١/٦١٧.