١٢٥٠٩.عنه عليه السلام : لَم يَلِدْ لِأنَّ الوَلَدَ يُشبِهُ أباهُ ، و لَم يُولَدْ فيُشبِهَ مَن كانَ قَبلَهُ ، و لَم يَكُنْ لَهُ مِن خَلقِهِ كُفُوا أحَدٌ ، تَعالى عَن صِفَةِ مَن سِواهُ عُلُوّا كَبيرا . [٢]

(انظر) معرفة اللّه : باب ٢٦٠٨ . بحار الأنوار : ٣ / ٢٥٤ باب ٨ . الميزان في تفسير القرآن : ١ / ٢٦١ .

٢٥٨٩

لَيسَ فِي الأشياءِ بِوالِجٍ و لا عَنها بِخارِجٍ

١٢٥١٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : فارَقَ الأشياءَ لا عَلَى اختِلافِ الأماكِنِ ، و تَمَكَّنَ مِنها لا عَلَى المُمازَجَةِ . [٣]

١٢٥١١.عنه عليه السلام : و لا أنَّ الأشياءَ تَحويهِ فتُقلَّهُ أو تَهوِيَهُ ، أو أنَّ شَيئا يَحمِلُهُ فيُميلَهُ أو يُعَدِّلَهُ ، لَيسَ في الأشياءِ بِوالِجٍ ، و لا عَنها بِخارِجٍ . [٤]

١٢٥٠٨.امام صادق عليه السلام : نه زاده است كه وارث داشته باشد و نه زاده شده است كه شريك داشته باشد.

١٢٥٠٩.امام صادق عليه السلام : نزاييد؛ زيرا فرزند به پدر مى ماند؛ و زاييده نشد تا در نتيجه، مانند كسى باشد كه او را زاده است. هيچ يك از آفريدگانش همتاى او نيست. او بسيار بالاتر و برتر از آن است كه اوصاف موجوداتِ جز خود را داشته باشد.

٢٥٨٩

نه درون رونده در چيزهاست و نه بيرون آينده از آنها

١٢٥١٠.امام على عليه السلام : از همه چيز جداست، اما نه به معناى جدايى مكانى و در همه چيز هست، لكن نه به نحو آميختن با آنها.

١٢٥١١.امام على عليه السلام : چنان نيست كه اشياء او را در ميان گيرند و با خود بالا و پايين برند و يا چيزى او را بر دارد و در نتيجه، با خود كج و راستش كند؛ نه درون رونده در چيزهاست و نه بيرون آينده از آنها.

[١] التوحيد : ٤٨/١٢ .[٢] التوحيد : ١٠٤/١٩ .[٣] الأمالي للصدوق : ٣٩٩/٥١٥ .[٤] نهج البلاغة : الخطبة ١٨٦.