١١٩٤٣.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن اُعجِبَ بِنَفسِهِ هَلَكَ، و مَن اُعجِبَ بِرَأيِهِ هَلَكَ، و إنَّ عيسى بنَ مَريمَ عليه السلام قالَ : داوَيتُ المَرضى فشَفَيتُهُم بِإذنِ اللّه ِ، و أبرَأتُ الأكمَهَ و الأبرَصَ بِإذنِ اللّه ِ، و عالَجتُ المَوتى فأحيَيتُهُم بِإذنِ اللّه ِ، و عالَجتُ الأحمَقَ فلَم أقدِرْ عَلى إصلاحِهِ! فقيلَ : يا روحَ اللّه ِ، و ما الأحمَقُ ؟ قالَ : المُعجَبُ بِرأيِهِ و نَفسِهِ، الَّذي يَرَى الفَضلَ كُلَّهُ لَهُ لا عَلَيهِ، و يُوجِبُ الحَقَّ كُلَّهُ لِنَفسِهِ و لا يُوجِبُ عَلَيها حَقّا، فذاكَ الأحمَقُ الَّذي لا حِيلَةَ في مُداواتِهِ . [٥]

٢٤٧٦

العُجبُ هَلاكٌ

١١٩٤٤.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : العُجبُ هَلاكٌ، و الصَّبرُ مِلاكٌ . [٦]

٢٤٧٥

خودپسندى حماقت است

١١٩٣٩.امام على عليه السلام : خودپسندى، حماقت است.

١١٩٤٠.امام على عليه السلام : خودپسندى، رأس حماقت است.

١١٩٤١.امام على عليه السلام : خودپسندى، رأس نابخردى است.

١١٩٤٢.امام على عليه السلام : خودپسندى، نشانه حماقت است.

١١٩٤٣.امام صادق عليه السلام : هركه خودپسند باشد، نابود شود و هركه خود رأى باشد نابود شود. عيسى بن مريم عليه السلام گفت : من بيماران را مداوا كردم و به اذن خداوند شفايشان دادم. كور مادر زاد و پيس را به اذن خدا بهبود بخشيدم، مردگان را معالجه نمودم و به اذن خدا زنده شان كردم و در صدد معالجه احمق برآمدم ، اما نتوانستم او را اصلاح گردانم! عرض شد: اى روح اللّه ! احمق كيست؟ فرمود: خودرأىِ خودپسند؛ كسى كه همه فضايل را براى خودش قائل است و عيبى در خود نمى بيند و هر چه حق و حقوق است براى خودش مى داند و براى ديگران نسبت به خود، حقى قائل نيست. اين همان احمق است كه براى درمان او راهِ چاره اى وجود ندارد.

٢٤٧٦

خودپسندى مايه نابودى است

١١٩٤٤.امام على عليه السلام : خودپسندى، مايه نابودى است و شكيبايى مايه سامان يافتن [كارها].

[١] غرر الحكم : ٦٢.[٢] غرر الحكم : ٩٣٨.[٣] غرر الحكم : ٤١٤.[٤] غرر الحكم : ٥٥٥.[٥] الاختصاص : ٢٢١.[٦] الخصال : ٥٠٦/٣.