ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٣٦

الحديث :

١٢٥٢٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لَمّا اُسرِيَ بي إلَى السَّماءِ بَلَغَ بي جَبرَئيلُ مَكانا لَم يَطَأْهُ جَبرئيلُ قَطُّ ، فكُشِفَ لي فأرانِيَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ مِن نورِ عَظَمَتِهِ ما أحَبَّ . [١]

١٢٥٢٨.عنه صلى الله عليه و آله ـ لَمّا سَألَهُ أبو ذَرٍّ: هل رَأيتَ رَبَّكَ ؟ ـ: نورٌ أنّى أراهُ؟ ! [٢]

١٢٥٢٩.صحيح مسلم عن عَبدِ اللّه ِ بنِ شَقيقٍ: قُلتُ لِأبي ذَرٍّ : لَو رَأيتُ رَسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله لَسألتُهُ ، فقالَ : عَن أيِّ شَيءٍ كُنتَ تَسألُهُ ؟ قال : كُنتُ أسألُهُ : هَل رَأيتَ رَبَّكَ ؟ قالَ أبو ذَرٍّ : قَد سَألتُ فقالَ : رَأيتُ نورا . [٣]

١٢٥٣٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن رُؤيَةِ النَّبِيِّ صلى الله علي: نَعَم رَآهُ بِقَلبِهِ ، فأمّا رَبُّنا جلَّ جَلالُهُ فلا تُدرِكُهُ أبصارُ حَدَقِ النّاظِرينَ ، و لا يُحيطُ بِهِ أسماعُ السّامِعينَ . [٤]

١٢٥٣١.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ أيضا ـ: نَعَم بِقَلبِه رَآهُ ، أ ما سَمِعتَ اللّه َ عَزَّ و جلَّ يَقولُ : «ما كَذَبَ الفُؤادُ ما رَأى» ؟ أي لَم يَرَهُ بِالبَصَرِ و لكِنْ رَآهُ بِالفُؤادِ . [٥]

حديث:

١٢٥٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن شب كه مرا به آسمان بردند، جبرئيل مرا به جايى رساند كه خودش هرگز در آن جا قدم نگذاشته بود. پس، پرده ها براى من كنار زده شد و خداوند عزّ و جلّ از نور عظمت خود، تا دوست داشت، به من نشان داد.

١٢٥٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به ابوذر كه پرسيد: آيا پروردگارت را ديدفرمود : نورى است چگونه ببينمش؟!

١٢٥٢٩.صحيح مسلم ـ به نقل از عبد اللّه بن شقيق ـ: به ابوذر گفتم: كاش رسول خدا صلى الله عليه و آله را مى ديدم و از ايشان سؤالى مى كردم. ابوذر گفت: درباره چه چيز سؤال مى كردى؟ گفت: از او مى پرسيدم: آيا پروردگارت را ديده اى؟ ابوذر گفت: من پرسيده ام و آن حضرت فرمود: نورى ديدم.

١٢٥٣٠.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه آيا پيامبر صلى الله عليهفرمود : آرى، او را با ديده دلش ديد؛ چرا كه پروردگار ما ـ جلّ جلاله ـ را نگاههاى چشم بينندگان در نمى يابد و گوشهاى شنوندگان بر او احاطه پيدا نمى كند.

١٢٥٣١.امام كاظم عليه السلام ـ نيز در پاسخ به همين پرسش ـفرمود : آرى، با دلش او را ديد. مگر نشنيده اى كه خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: «دل آنچه را كه ديد دروغ نشمرد»؛ يعنى خدا را با چشم نديد، بلكه او را با دل ديد.