١٣٣٧٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : العافِيَةُ عَشرَةُ أجزاءٍ ، تِسعَةٌ مِنها في الصَّمتِ إلاّ بِذِكرِ اللّه ِ ، و واحِدٌ في تَركِ مُجالَسَةِ السُّفَهاءِ . [٨]

١٣٣٧١.امام على عليه السلام : با عافيت و سلامتى است كه لذت زندگى چشيده مى شود.

١٣٣٧٢.امام على عليه السلام : هر عافيتى، به رنج و بلايى ختم مى شود.

١٣٣٧٣.امام على عليه السلام : اگر خداوند به شما عافيتى داد، بپذيريد و اگر مبتلا شديد، شكيبايى ورزيد؛ زيرا فرجام [نيك] از آنِ پرهيزگاران است.

١٣٣٧٤.امام على عليه السلام : هر نعمتى، در برابر بهشت ناچيز است و هر بلايى در مقايسه با آتش دوزخ عافيت.

١٣٣٧٥.امام باقر عليه السلام : هيچ نعمتى چون عافيت نيست و هيچ عافيتى چون ياورى توفيق.

١٣٣٧٦.امام صادق عليه السلام : عافيت نعمتى پنهان (ناشناخته) است. هر گاه باشد به دست فراموشى سپرده مى شود ( كسى قدرش را نمى داند) و هر گاه نباشد به ياد آورده مى شود.

٢٧٢٦

آنچه عافيت مى آورد

١٣٣٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس يك بار بر من صلوات فرستد، خداوند درى از عافيت به رويش بگشايد.

١٣٣٧٨.امام على عليه السلام : عافيت ده جزء است. نُه جزء آن در دم فرو بستن است مگر از ياد خدا و يك جزء در ترك همنشينى با نابخردان.

[١] غرر الحكم : ٤٢٠٧.[٢] غرر الحكم : ٦٨٤٧.[٣] نهج البلاغة : الخطبة ٩٨.[٤] نهج البلاغة : الحكمة ٣٨٧.[٥] تحف العقول : ٢٨٦.[٦] كتاب من لا يحضره الفقيه : ٤/٤٠٦/٥٨٧٨.[٧] جامع الأخبار : ١٥٣/٣٤٤.[٨] تحف العقول : ٨٩.